der Trotz

opór, bunt, zawziętość, upór

Definicja

rzeczownik

Znaczenia

  1. 1.opór, bunt
  2. 2.zawziętość, upór
Rodzajnik
der
Częstotliwość
Ranga #4362

Gramatyka

Gramatyka używająca tego słowa

Przykłady

  • Aus reinem Trotz tat sie das .

    Z czystej przekory zrobiła dokładnie na odwrót.

  • Aus Trotz weigerte sich das zu .

    Na przekór dziecko odmawiało jedzenia.

  • Sein Trotz machte jede .

    Jego upór uniemożliwił każdą dyskusję.

  • Im Trotz schlug sie die zu.

    W złości trzasnęła drzwiami.

  • Der Trotz des Jungen brachte die .

    Upór chłopca doprowadzał nauczycielkę do rozpaczy.

  • Voller Trotz verschränkte er die Arme.

    Sprzeciwiająco się skrzyżował ramiona.

  • Ihr Trotz war stärker als jede .

    Jej upór był silniejszy niż jakakolwiek rozsądka.

  • Aus reinem Trotz lehnte er das ab.

    Z czystej przekory odrzucił ofertę.

  • Mit kindlichem Trotz beharrte sie auf ihrer .

    Dziecinnym uporem domagała się swojej opinii.

  • Sein Trotz wich einem langen .

    Jego upór ustąpił dopiero po długiej rozmowie.