behaupten
twierdzić
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.twierdzić
Gramatyka
Gramatyka używająca tego słowa
- Konjunktiv I → zastąpienie przez Konjunktiv IIKonjunktiv I → Konjunktiv-II-Ersatz
- Podwójne przeczenie i litotaDoppelte Verneinung und Litotes
- Partykuła modalna 'ja'Modalpartikel 'ja'
- Tryb przypuszczający (Konjunktiv II) w utartych zwrotach grzecznościowych i literackichKonjunktiv II in festen höflichen und literarischen Wendungen
Przykłady
Er behauptet, dass er hat.
Twierdzi, że ma rację.
Er behauptet, gewusst zu haben.
Twierdzi, że nic o tym nie wiedział.
Sie behauptet, die Beste in der zu sein.
Twierdzi, że jest najlepsza w klasie.
Viele behaupten, das sei zu .
Wielu twierdzi, że jedzenie jest za drogie.
Er behauptet und , zu sein.
On kategorycznie utrzymuje, że jest niewinny.
Niemand kann behaupten, das nicht gewusst zu haben.
Nikt nie może twierdzić, że o tym nie wiedział.
Das kannst du nicht behaupten.
Nie możesz tak po prostu twierdzić.
Sie behauptete, mich noch gesehen zu haben.
Twierdziła, że nigdy mnie nie widziała.
Der behauptet das .
Świadek twierdzi coś przeciwnego.
Wie kannst du so behaupten?
Jak możesz takie coś twierdzić?