Tryb przypuszczający (Konjunktiv II) w utartych zwrotach grzecznościowych i literackich
Konjunktiv II in festen höflichen und literarischen Wendungen
Tryb przypuszczający () w utrwalonych zwrotach grzecznościowych i literackich, które łagodzą, wyważają lub inscenizują rozumowanie hipotetyczne.
Struktura
Ich hätte … / Man könnte meinen … / Wäre es nicht …, so …
Szczegóły
- Część mowy
- tryb
- Rejestr
- formalny/literacki
Wyjaśnienie
Tryb przypuszczający II (Konjunktiv II) pojawia się w utartych zwrotach grzecznościowych i literackich, które łagodzą prośbę, osłabiają twierdzenie lub inscenizują rozumowanie hipotetyczne.
Dwie rodziny:
- Formuły grzecznościowe: Ich hätte da eine Bitte (Mam prośbę), Dürfte ich …? (Czy mógłbym …?), Es wäre schön, wenn … (Byłoby miło, gdyby …)
- Retoryczne osłabianie: Man könnte meinen, … (Można by pomyśleć …), Es wäre verfehlt zu glauben, … (Błędem byłoby sądzić …)
W wysokim rejestrze forma syntetyczna jest preferowana od omówienia z würde, zwłaszcza z czasownikami mocnymi:
| forma z würde (unikać) | syntetyczna (preferowana) |
|---|---|
| würde kommen | käme |
| würde bedürfen | bedürfte |
| würde stehen | stünde / stände |
Przykład:
- Es bedürfte keiner weiteren Erklärung, um die Tragweite zu erfassen. - Nie potrzeba by żadnego dalszego wyjaśnienia, by pojąć doniosłość.
Częste błędy: W stylu podniosłym zastępowanie käme/bedürfte przez würde kommen/würde bedürfen brzmi płasko i niezgrabnie. Zwróć uwagę, że bedürfen rządzi dopełniaczem (es bedürfte keiner Erklärung). Zarezerwuj te formuły dla odpowiedniego rejestru; w mowie potocznej brzmią sztucznie.
O: Tryb przypuszczający (Konjunktiv II) w utartych zwrotach grzecznościowych i literackich
Tryb przypuszczający () w utrwalonych zwrotach grzecznościowych i literackich, które łagodzą, wyważają lub inscenizują rozumowanie hipotetyczne.
Utrwalone zwroty grzecznościowe ('Ich hätte da eine Bitte', 'Dürfte ich …') oraz retoryczne łagodzenie ('Man könnte meinen, …', 'Es wäre verfehlt zu glauben, …') opierają się na .
Uwaga
W wysokim rejestrze forma syntetyczna ('hätte', 'wäre', 'käme', 'bedürfte') jest preferowana nad omówieniem z 'würde', zwłaszcza przy czasownikach mocnych.