Jak zrobić fiszki do niemieckiego, które naprawdę działają

Fiszka to pytanie, które usłyszysz osiem do dziesięciu razy w ciągu pół roku. Jeśli pytanie jest odrobinę złe, osiem do dziesięciu razy ćwiczysz odrobinę nie to, co trzeba. Dlatego projekt fiszki ma większe znaczenie w niemieckim niż w większości języków: fiszka, która byłaby w porządku dla hiszpańskiego (mesa - table), pomija połowę tego, czym jest niemieckie słowo.

To praktyczny wzór, według rodzaju słowa, dla fiszek papierowych, Anki albo dowolnej aplikacji, w której możesz tworzyć własne.

Zasada: zapisz to, czego potrzebujesz, żeby wypowiedzieć słowo

W angielskim znajomość rzeczownika oznacza znajomość rzeczownika. W niemieckim, żeby użyć Tisch w zdaniu, potrzebujesz jeszcze trzech rzeczy: jego rodzaju, jego liczby mnogiej i tego, jak zachowuje się w czterech przypadkach. Żeby użyć helfen, musisz wiedzieć, że osoba, której pomagasz, stoi w celowniku. Nic z tego nie da się wywnioskować ze słowa. Dlatego trafia to na fiszkę.

Druga zasada: jedna fiszka, jedna odpowiedź. Fiszki, na którą można odpowiedzieć w połowie, nie da się uczciwie ocenić, i będzie wracać w nieskończoność.

Rzeczowniki: rodzajnik, liczba mnoga, zdanie

Zawsze rodzajnik określony, nigdy skrót. Pisz der Tisch, a nie Tisch (m) i nie r Tisch. Chcesz mieć w uchu brzmienie der Tisch jako jedną całość. Mów je na głos przy każdej powtórce. Wielu uczących się dodaje kolory: niebieski dla der, czerwony dla die, zielony dla das; niektórym to pomaga i nic nie kosztuje.

Zawsze liczba mnoga. der Tisch, die Tische - das Buch, die Bücher - die Frau, die Frauen - der Lehrer, die Lehrer. Są pewne tendencje, opisane w regułach liczby mnogiej w niemieckim, i na tyle dużo wyjątków, że każdą formę trzeba zapisać.

Oznacz te szczególne. Rzeczowniki słabe dodają -n we wszystkich przypadkach poza mianownikiem liczby pojedynczej: der Kollege, den Kollegen. Wpisz tę formę na fiszkę; zobacz deklinację n.

O tym, jak przewidywać rodzaj po końcówkach słów, żeby mniej zgadywać, przeczytasz w der, die, das.

Czasowniki: formy, przypadek, przyimek

Fiszka z czasownikiem musi unieść więcej niż fiszka z rzeczownikiem.

• Formy nieregularne tylko tam, gdzie istnieją. Przy czasowniku regularnym wystarczy bezokolicznik. Wzorce stojące za nieregularnymi znajdziesz w jak zapamiętać niemieckie czasowniki nieregularne.
• Czasownik posiłkowy w Perfekt, zapisany jako część formy: ist gefahren, hat gesehen.
• Przypadek i przyimek. warten auf + Akk., sich freuen über + Akk., teilnehmen an + Dat. Bez tego słowo jest bezużyteczne. Stałe pary zebrano w czasownikach z przyimkami i czasownikach z celownikiem.
• Rozdzielny czy nie. Pokaż rozdzielenie w zdaniu: Ich rufe dich morgen an. Fiszka, która mówi tylko anrufen, ukrywa jedyną trudną rzecz związaną z tym słowem.
• Zwrotny. Pisz sich erinnern an, a nie erinnern.

Przymiotniki i przysłówki

Te są najłatwiejsze. Słowo, znaczenie, zdanie. Stopień wyższy dodawaj tylko wtedy, gdy jest nieregularny albo ma umlaut: alt, älter, am ältesten - gut, besser, am besten. Jeśli przymiotnik występuje ze stałym przyimkiem, zapisz go: stolz auf, zufrieden mit, abhängig von.

Małe słowa: tylko zdanie

doch, schon, eben, zwar, allerdings, trotzdem. Fiszka z tłumaczeniem takich słów jest prawie bezużyteczna, bo polski odpowiednik zmienia się z każdym zdaniem. Zrób fiszkę ze zdaniem, w którym słowo jest zasłonięte, a tłumaczenie służy jako podpowiedź:

Das ist ____ nicht so schwer. (To przecież wcale nie jest takie trudne.) - doch

Zwroty i kolokacje: fiszka, której nikt nie robi

Eine Entscheidung treffen. Einen Termin vereinbaren. Sich Sorgen machen. W angielskim decyzję się podejmuje (dosłownie: robi); w niemieckim się ją „spotyka”. Te stałe pary sprawiają, że niemiecki brzmi poprawnie, i nie da się ich zbudować z pojedynczych słów. Od A2 jedna czwarta nowych fiszek powinna być takimi zwrotami. Dlaczego to tak dobrze działa, przeczytasz w nauce niemieckiego w blokach, a ponad 1000 gotowych przykładów jest w kolokacjach.

Która strona jest awersem

Są dwa kierunki i ćwiczą różne rzeczy.

Produkcja jest trudniejsza i to jej brakuje większości uczących się. Rozsądna zasada: najpierw naucz się słowa w rozpoznawaniu, a gdy będzie znajome, przełącz je na produkcję. Jeśli masz czas tylko na jeden kierunek i chcesz mówić, weź polski na niemiecki.

Trzecia opcja bije oba dla wielu słów: zdanie z luką. Awers: Das Essen steht schon auf dem ____ . plus „stół”. Produkujesz słowo w kontekście, z widocznym wokół przypadkiem.

Wpisywać odpowiedź czy tylko ją pomyśleć?

Pomyślenie odpowiedzi i odwrócenie fiszki jest szybkie i wystarcza do rozpoznawania. Do produkcji wpisywanie jest bardziej wymagające. Wymusza każdą literę, także te, które byś przemamrotał: ie czy ei, jedno n czy dwa, ß czy ss. Eliminuje też pokusę, by słowo znane w połowie ocenić jako poprawne. Na telefonie pisanie jest wolne; wiele osób pisze przy biurku, a odwraca fiszki w pociągu.

Jeśli wpisujesz, wpisuj prawdziwe litery. ä, ö, ü i ß to osobne litery, a nie ozdoba: schon (już) i schön (piękny) to dwa różne słowa. Jak wpisać je na dowolnej klawiaturze, znajdziesz w pisaniu niemieckich umlautów.

Dźwięk

Każda fiszka powinna wydawać dźwięk. Niemiecka pisownia jest regularna, ale akcent i długość samogłosek nie są zaznaczone, a słowo wyuczone w ciszy często jest wyuczone źle: Musík, a nie Músik; umfáhren (objechać) wobec úmfahren (potrącić, przejechać). Jeśli Twoje fiszki nie mają nagrań, przeczytaj słowo na głos po jednorazowym sprawdzeniu w słowniku z nagraniami. Więcej w niemieckich fiszkach z dźwiękiem.

Sześć błędów, które marnują miesiące

1. Rzeczowniki bez rodzajników. Najdroższy z nich. Naprawa później oznacza ponowną naukę każdego rzeczownika. 2. Kilka znaczeń na jednej fiszce. ausmachen ma cztery. Cztery fiszki, cztery zdania. 3. Przepisywanie słownika. Fiszka nie jest hasłem. Jedno znaczenie, jedno zdanie, koniec. 4. Zdania, które sam napisałeś na poziomie A1. Zapamiętasz własne błędy. Bierz zdania z podręcznika, czytanki albo słownika. 5. Fiszki ze słowami, których nigdy nie będziesz potrzebować. Jeśli die Bratpfannenhalterung spotkałeś raz, odpuść. 6. Robienie fiszek zamiast ich uczenia się. Godzina formatowania wydaje się pracą i niczego nie uczy. Dwadzieścia nowych fiszek tygodniowo, zrobionych w kwadrans, w zupełności wystarczy obok gotowej bazy.

Ile to trwa

Kompletna fiszka z rzeczownikiem - rodzajnik, liczba mnoga, sprawdzone zdanie, tłumaczenie, nagranie - to dwie do trzech minut porządnej roboty. Przy 2400 słowach z listy B1 to około 100 godzin robienia fiszek, zanim zacznie się jakakolwiek nauka. Przy własnych słowach z lektury ten czas jest dobrze wydany, bo fiszka przychodzi razem ze wspomnieniem. Przy standardowym słownictwie, którego potrzebuje każdy uczący się, to 100 godzin spędzonych na przepisywaniu słownika.

Dlatego istnieje gotowy materiał. Wpisy w merke.me trzymają się powyższego wzoru, bo to wzór, który działa: rzeczownik z rodzajnikiem i liczbą mnogą, przetłumaczone zdania przykładowe, nagranie słowa i zdania oraz wybór między wpisywaniem a odsłanianiem. Powtórki mogą dotyczyć pojedynczego słowa albo słowa w zdaniu z luką. Każdy wpis przeczytasz w słownictwie, kolejność zobaczysz w taliach, a pierwsze 100 słów i 30 punktów gramatyki poznasz za darmo. Czas na robienie fiszek zachowaj dla słów, które są tylko Twoje.