Fiszki do niemieckiego z nagraniami: dlaczego dźwięk powinien być na każdej fiszce

Większość fiszek jest niema. Widzisz die Entschuldigung, Twój wewnętrzny głos coś mówi, odwracasz fiszkę i okazuje się, że miałeś rację. Po dwóch tysiącach fiszek masz słownictwo, które potrafisz czytać, i akcent, który sam sobie wymyśliłeś.

Potem mówisz Büro z akcentem na pierwszej sylabie, nikt Cię nie rozumie i odkrywasz, że słowo w Twojej głowie i słowo, które mówią Niemcy, nigdy nie były tym samym słowem. Oduczenie się wymowy jest wielokrotnie trudniejsze niż nauczenie się jej od razu poprawnie. Dźwięk na fiszce nie kosztuje prawie nic i zapobiega temu wszystkiemu.

Co w niemieckim robi źle nauka bez dźwięku

Niemiecka pisownia jest znacznie bardziej regularna niż angielska, co kusi uczących się, by uznać audio za zbędne. Cztery rzeczy nie są jednak widoczne w pisowni.

Akcent wyrazowy. Niemiecki go nie zaznacza. Rodzime słowa zwykle akcentują pierwszą sylabę, ale zapożyczenia i słowa z przedrostkiem już nie, a są wszędzie.

Akcent, który zmienia znaczenie. UMfahren (przewrócić pojazdem, rozdzielne) kontra umFAHREN (objechać, nierozdzielne). ÜBERsetzen (przeprawić na drugi brzeg) kontra überSETZEN (przetłumaczyć). Na papierze są identyczne.

Długość samogłosek. der Staat (państwo) i die Stadt (miasto). die Miete (czynsz) i die Mitte (środek). das Beet (grządka) i das Bett (łóżko). fühlen (czuć) i füllen (napełniać). Długość jest częściowo sygnalizowana pisownią, ale dopiero słuchanie takich par sprawia, że różnica staje się realna.

Dźwięki, których nie ma w angielskim, a części także w polskim. Dwa dźwięki ch w ich i ach, ü i ö, niemieckie r, z, które zawsze brzmi jak „ts”, twarde zwarcie krtaniowe na początku samogłoski. Z opisu tego się nie nauczysz. Przegląd znajdziesz w Niemiecka wymowa: dźwięki, które mają znaczenie oraz na stronach o wymowie.

Co audio daje poza wymową

• Drugi ślad pamięciowy. Słowo, które widziałeś i słyszałeś, jest zapisane dwukrotnie. Takie słowa ludzie przywołują pewniej niż te, które tylko widzieli.
• Słuchanie od pierwszego dnia. Rozpoznanie Entschuldigung, gdy ktoś mówi to szybko, to inna sprawność niż rozpoznanie w druku. Każda fiszka z nagraniem to maleńkie ćwiczenie słuchania.
• Melodia zdania. Jeśli zdanie przykładowe też jest nagrane, wchłaniasz, gdzie niemiecki kładzie akcent w zdaniu i jak brzmią czasowniki rozdzielne, gdy przedrostek ląduje na końcu.
• Rodzaj na słuch. Usłyszeć der Tisch jako jedną całość osiem razy w ciągu pół roku - tak rodzajnik zaczyna „brzmieć dobrze”.

Trzy sposoby użycia audio na fiszce

1. Audio na odpowiedzi. Widzisz znaczenie, produkujesz słowo, odsłaniasz i słyszysz je. To podstawowe ustawienie i każda fiszka powinna mieć przynajmniej to. Słuchaj za każdym razem i raz powiedz słowo na głos po nagraniu.

2. Audio jako pytanie. Awers fiszki to sam dźwięk. Słyszysz die Entschuldigung i musisz wiedzieć, co to znaczy, bez patrzenia. To trenuje słuchanie wprost i jest trudniejsze, niż się wydaje. Dobry drugi przebieg dla słów, które znasz już na piśmie.

3. Cieniowanie zdania (shadowing). Po odsłonięciu odtwórz zdanie przykładowe i mów razem z nagraniem, dopasowując tempo i melodię. Dziesięć sekund na fiszkę. W ciągu roku to godziny ćwiczeń wymowy ukryte w Twoich powtórkach. Technikę opisuje shadowing w niemieckim.

Nagrania ludzi czy komputerowe głosy?

Jeszcze kilka lat temu odpowiedź była prosta: tylko ludzie, bo syntetyczny niemiecki brzmiał mechanicznie i źle stawiał akcent. Nowoczesne głosy neuronowe są znacznie lepsze. Przy pojedynczych słowach i prostych zdaniach są dziś dokładne i przyjemne.

Na co zwracać uwagę, niezależnie od źródła:

• Akcent w zapożyczeniach i czasownikach z przedrostkiem. Sprawdź na Büro, Musik, übersetzen, umfahren.
• Złożenia. Krankenversicherung powinno mieć główny akcent na pierwszej części.
• Prawdziwy niemiecki głos. Niemieckie słowo przeczytane angielskim głosem jest gorsze niż cisza. Zdarza się to na telefonach, na których nie zainstalowano niemieckiego głosu.
• Naturalne tempo. Bardzo wolne, przesadnie wyraźne nagrania uczą niemieckiego, którym nikt nie mówi.
• Jeden standardowy akcent. Do nauki właściwym wzorcem jest neutralna wymowa standardowa. Regionalny koloryt przyjdzie później; zobacz niemiecki w Austrii i Szwajcarii.

Jak dodać audio do własnych fiszek

Jeśli budujesz fiszki sam, masz trzy drogi.

Mowa syntetyczna na urządzeniu. Anki potrafi odczytać pole na głos systemowym głosem: wstaw {{tts de_DE:German}} do szablonu fiszki, zastępując German nazwą swojego pola. Nie zajmuje miejsca i działa od razu. Jakość zależy od głosów zainstalowanych na komputerze lub telefonie; najpierw zainstaluj dobry niemiecki.

Wygenerowane pliki. Dodatki potrafią utworzyć plik audio dla każdej fiszki z użyciem głosów online i dołączyć go. Lepsza jakość, trochę konfiguracji, a pliki wędrują z talią na każde urządzenie.

Nagrania ze słowników. Słowniki online z nagraniami ludzi istnieją dla większości częstych słów, a niektóre udostępnione talie Anki już je zawierają. To najlepsza jakość dla pojedynczych słów i najwięcej pracy, jeśli dodajesz je sam.

Udostępnione talie często mają audio; sprawdź pięć fiszek, zanim im zaufasz. Pozostałe rzeczy do sprawdzenia opisano w najlepsze talie Anki do niemieckiego. Którąkolwiek drogę wybierzesz, nie pozwól, by audio stało się projektem. Talia z przyzwoitym syntetycznym dźwiękiem, którą powtarzasz codziennie, bije idealną, którą wciąż budujesz.

Małe ustawienia, które robią różnicę

• Autoodtwarzanie na stronie odpowiedzi. Jeśli musisz stukać, żeby usłyszeć, przestaniesz stukać w ciągu tygodnia.
• Nie na stronie pytania w fiszkach produkcyjnych. Jeśli na awersie jest „stół”, a audio już gra der Tisch, fiszka niczego nie sprawdza.
• Słuchawki albo ciche miejsce. Jeśli powtarzasz w autobusie bez dźwięku, zrób jedną sesję dziennie tam, gdzie możesz słuchać.
• Mów na głos. Słuchanie to połowa. Twoje usta też muszą wypowiedzieć ü i ch, a po cichu się tego nie nauczą.

Gdy nie możesz użyć dźwięku

Pociąg, open space, śpiące dziecko. Powtarzaj po cichu i dodaj znacznik: zapisz akcent przy słowach, w których nie pada na pierwszą sylabę. Słowniki oznaczają go kreską albo kropką pod akcentowaną samogłoską; na własnych fiszkach robią to wielkie litery: Bü-RO. To kiepski zamiennik i dużo lepszy niż nic.

Jak merke.me obsługuje audio

Audio należy do rzeczy, które naszym zdaniem nie powinny zależeć od wysiłku uczącego się. W merke.me każde słowo i każde zdanie przykładowe ma dźwięk - słownictwo, kolokacje i zdania przykładowe punktów gramatycznych. Używamy do tego neuronowych głosów w standardowym niemieckim, co umożliwia pełne pokrycie: ponad 14 000 słów i ich zdań, wszystko w tej samej wyraźnej wymowie i w naturalnym tempie. Wybierasz między głosem męskim a żeńskim.

Odtwarzanie to ustawienie, osobno dla lekcji i dla powtórek: na żądanie albo automatycznie. W lekcji słyszysz słowo, gdy spotykasz je po raz pierwszy. W powtórce, z włączonym autoodtwarzaniem, słyszysz je na stronie odpowiedzi, po tym jak wpisałeś lub odsłoniłeś, a zdanie przykładowe jest o jedno stuknięcie dalej. Jest też ćwiczenie shadowingu do mówienia razem z całymi zdaniami.

Ponieważ audio jest częścią każdego wpisu, znajduje się też na stronach publicznych. Otwórz dowolne słowo w słownictwie albo dowolne wyrażenie w kolokacjach, a usłyszysz je bez konta. Jeśli chcesz wypróbować to w harmonogramie powtórek, talie pozwalają za darmo nauczyć się 100 słów i 30 punktów gramatycznych; co dodaje subskrypcja, opisuje strona cennika.

Niezależnie od narzędzia zasada jest ta sama: nigdy nie dodawaj niemieckiego słowa do pamięci, nie usłyszawszy go najpierw. Zajmuje to dwie sekundy i to różnica między słownictwem, które potrafisz czytać, a takim, którego potrafisz używać.