Biernik absolutny i swobodne okoliczniki

Biernik absolutny (absoluter Akkusativ) to literacki dodatek swobodny: imiesłowowe zdanie poboczne, które niesie własny podmiot w bierniku i opisuje postawę lub okoliczność współtowarzyszącą zdaniu głównemu. Oddziela się je przecinkiem i nie ma orzeczenia w formie osobowej.

Schemat: [grupa rzeczownikowa w bierniku + imiesłów], zdanie główne

• Den Blick gesenkt, betrat sie den Saal. - Ze spuszczonym wzrokiem weszła do sali.
• Die Hände gefaltet, das Haupt geneigt, stand er am Grab. - Ze złożonymi rękami i pochyloną głową stał przy grobie.

Przykład:

• Den Blick fest auf den Horizont gerichtet, stand der Kapitän an der Reling. - Ze wzrokiem wpatrzonym mocno w horyzont kapitan stał przy relingu.

Częste błędy: Nie myl tej konstrukcji z zawieszonym imiesłowem - konstrukcja absolutna ma własny podmiot w bierniku (den Blick) i jest gramatycznie samodzielna. Używaj biernika, a nie mianownika (den Blick gesenkt, a nie der Blick gesenkt). Jest to środek wyraźnie literacki; nie pasuje do neutralnej lub mówionej niemczyzny, gdzie użyłbyś pełnego zdania podrzędnego (während sie den Blick senkte).

'Biernik absolutny': imiesłowowe zdanie poboczne z własnym podmiotem w bierniku ('den Blick gesenkt, …'), literacki swobodny dodatek.

Fraza rzeczownikowa w bierniku plus imiesłów tworzy luźny człon opisujący równoczesny stan: 'die Hände gefaltet, das Haupt gesenkt, betrat sie den Saal.' Częste w prozie narracyjnej.