Dlaczego ciągle zapominasz te same niemieckie słowa (i jak naprawić każdy rodzaj)

Znasz to uczucie. Die Entscheidung. Widziałeś to słowo jedenaście razy. We wtorek odpowiedziałeś dobrze. Jest piątek, fiszka się pojawia i w głowie pustka, nawet pierwszej litery nie ma.

Kusi wniosek, że masz złą pamięć. Nie masz. W każdej talii z powtórkami rozłożonymi w czasie niewielka grupa słów odpowiada za dużą część pomyłek; Anki nazywa je leeches (pijawkami). Nie są to słowa trudniejsze w ogóle. Każde z nich zawodzi z konkretnego powodu, a powtarzanie go po raz dwunasty tego powodu nie rusza. Rusza go dopiero znalezienie przyczyny.

Najpierw: trochę zapominania to system, który działa

Plan, który nigdy nie pozwala Ci się pomylić, jest za łatwy. Powtórka, która jest niewygodna, w której się wahasz, a potem wydobywasz słowo z pamięci, to właśnie ta, która wzmacnia ślad pamięciowy. Skuteczność 85-90 procent w powtórkach jest zdrowa. Znaczy to, że co ósma fiszka ma prawo pójść źle.

Pytanie nie brzmi więc „dlaczego zapominam słowa”. Brzmi: „dlaczego zapominam to słowo raz po raz, skoro czterdzieści innych idzie dobrze”. Słowo, które zawiodło cztery razy lub więcej, choć już je opanowałeś, zasługuje na bliższe spojrzenie. Oto sześć zwykłych przyczyn.

1. Ma bliźniaka

To najczęstsza przyczyna w niemieckim i rzadko się ją rozpoznaje. Nie zapominasz słowa; mylisz je z innym.

Gdy dwa podobne słowa uczysz się w tym samym tygodniu, każde z nich zakłóca drugie. Naprawa polega na tym, żeby je rozdzielić, a potem raz, świadomie, porównać. Zawieś jedno z pary na dwa tygodnie, aż drugie się utrwali. Potem wstaw oba do jednego zdania, które wymusza różnicę: Die Entscheidung fiel schwer, weil die Unterscheidung so fein war. W czasownikach z tym samym rdzeniem pomaga wiedza, co robi przedrostek: ent- często oznacza coś powstającego albo oddalającego się, ver- zmianę albo błąd. Wyjaśnia to artykuł co znaczą niemieckie przedrostki czasownikowe.

2. Fiszka wymaga zbyt wiele

ausmachen - wyłączyć, umówić, mieć znaczenie, stanowić. Jedna fiszka, cztery odpowiedzi. Będziesz ją oblewać w nieskończoność, bo danego dnia pamiętasz dwie z czterech.

Naprawa to jedno znaczenie na fiszkę, każde z własnym zdaniem.

• Mach bitte das Licht aus. - wyłączyć
• Wir haben einen Termin ausgemacht. - umówić
• Das macht mir nichts aus. - nie przeszkadza mi to

Trzy łatwe fiszki zastępują jedną niemożliwą. To samo dotyczy rzeczowników z dwoma rodzajami lub dwiema liczbami mnogimi: das Wort ma Wörter (pojedyncze słowa) i Worte (słowa w związku, jak w przemówieniu).

3. Nie ma się czego uczepić

Konkretne rzeczowniki się trzymają. Der Löffel przychodzi z obrazem, ciężarem, dźwiękiem. Słowa abstrakcyjne nie: allerdings, ohnehin, gewissermaßen, die Voraussetzung. Samo tłumaczenie nie daje pamięci niczego, do czego mogłaby się przyczepić.

Naprawa to zdanie, które potrafisz sobie wyobrazić w czyichś ustach, najlepiej takie, które naprawdę padło. Nie „allerdings - jednak”, tylko Das Hotel war schön, allerdings ziemlich laut. Przy bardzo abstrakcyjnych spójnikach i partykułach samo zdanie jest jedyną rzeczą, która działa, a o drobnych, nieprzekładalnych słowach (doch, eben, halt) przeczytasz w artykule partykuły modalne.

Drugi uchwyt to budowa samego słowa. Die Voraussetzung to voraus (do przodu) plus setzen (stawiać, kłaść): to, co ustawione wcześniej, czyli warunek wstępny. Długie niemieckie słowa zwykle składają się z krótkich, które już znasz.

4. Nauczyłeś się go bez rodzajnika albo bez przypadku

Jeśli na fiszce stoi Löffel - łyżka, to der, die albo das jest osobnym faktem z szansą jedna na trzy, a każde błędne zgadnięcie liczy się jako nieudana powtórka, choć słowo znałeś. Tak samo z czasownikami bez przyimka: warten jest łatwe, a sprawdzane jest warten auf plus biernik.

Naprawa polega na zmianie tego, co fiszka przechowuje. Rzeczowniki zawsze z rodzajnikiem i liczbą mnogą, wypowiadane na głos: der Löffel, die Löffel. Czasowniki z przyimkiem i przypadkiem w krótkim zdaniu: Ich warte auf dich. To problem fiszki, a nie pamięci, i poprawienie fiszki poprawia wyniki. Pełny przepis znajdziesz w artykule jak robić niemieckie fiszki, a stałe pary wypisano w niemieckich czasownikach z przyimkami.

5. Tylko go rozpoznajesz

Słowo, które potrafisz przeczytać, nie jest jeszcze słowem, które potrafisz powiedzieć. Jeśli zawsze powtarzasz z niemieckiego na polski, die Entscheidung za każdym razem wygląda znajomo i oceniasz je jako poprawne. Potem potrzebujesz go w rozmowie i go nie ma. To nie zapominanie; pamięć produkcyjna po prostu nigdy nie powstała.

Naprawa to zmuszenie siebie do wyprodukowania słowa. Odwróć fiszkę, a jeszcze lepiej wpisz odpowiedź. Pisanie wymusza każdą literę i wyłapuje odpowiedzi w stylu „jakoś tam wiedziałem”, które szybka samoocena przepuszcza. Jest wolniejsze, i warto to zrobić właśnie dla słów, które ciągle zawodzą.

6. Nigdy nie spotykasz go poza talią

Słowo, które żyje tylko na fiszce, trzyma się wyłącznie dzięki planowi powtórek. Słowa, które spotykasz też w serialu, artykule albo rozmowie, dostają darmowe dodatkowe powtórzenia, z emocją i kontekstem, a te są silniejsze niż jakakolwiek fiszka.

Naprawa to materiał na Twoim poziomie. Jeśli uparte słowo jest prawdziwym niemieckim, spotkasz je podczas czytania; jeśli przez trzy miesiące nie spotkasz, może po prostu jeszcze nie warto się nim męczyć. Propozycje według poziomów znajdziesz w artykule niemieckie lektury uproszczone, a merke.me ma krótkie teksty do czytania według poziomów, które wykorzystują słownictwo z talii.

Czego nie robić

• Nie powtarzaj go po prostu więcej. Dziesięć dodatkowych powtórzeń dziś wieczorem wydaje się produktywne i przepada do poniedziałku. Powtarzanie masowe buduje krótką pamięć.
• Nie obniżaj poprzeczki. Oznaczenie na wpół znanego słowa jako poprawnego ukrywa problem przed planem powtórek, a to plan jest tym, co by go naprawiło.
• Nie trzymaj aktywnych dwudziestu pijawek naraz. Zawieś większość, napraw trzy, resztę przywróć później. Talia, w której co piąta fiszka to pomyłka, to talia, którą przestaniesz otwierać.
• Nie bój się usuwać. Jeśli słowo z C1 wciąż zawodzi na poziomie A2, jest w złym miejscu. Puść je i spotkaj ponownie za rok.

Mnemotechnika jako ostatnia deska ratunku, która działa

Dla garstki słów, które przetrwają wszystko powyższe, zbuduj świadome skojarzenie: słowo brzmiące podobnie plus obraz. Die Entscheidung zawiera scheiden, rozdzielać - decyzja odcina jedną opcję od drugiej. Der Zufall (przypadek, traf) to coś, co „spada na” Ciebie. Zajmuje to dwie minuty na słowo, dlatego jest narzędziem na dziesięć słów, a nie na tysiąc. Jak to robić dobrze, opisano w artykule mnemotechniki do niemieckiego słownictwa.

Jak merke.me radzi sobie z upartymi słowami

Wbudowaliśmy to, bo każdy uczący się ma takie słowa. Gdy pomylisz wpis, który zdążyłeś już wnieść kilka stopni w górę drabiny, dzieją się dwie rzeczy. Sam wpis spada o jeden lub dwa stopnie, więc jego postęp jest nadszarpnięty, a nie wymazany. I pojawia się jego duch: dodatkowa powtórka tego samego wpisu, która startuje od pierwszego stopnia i towarzyszy Ci przez krótkie odstępy. Doprowadź ducha przez te pierwsze cztery stopnie, a zniknie, i wpis toczy się dalej jak zwykle.

Efekt jest taki, że uparte słowo automatycznie dostaje z powrotem gęste wczesne powtórki, bez Twojego zarządzania i bez zaczynania całego wpisu od zera. Słowa, które zawiodły cztery razy lub więcej, są też wypisane na dashboardzie jako trudne słowa, więc możesz obejrzeć je razem i wychwycić bliźniaki. A każdy wpis ma prywatne pole na mnemotechnikę, które pokazuje się za każdym razem, gdy fiszka wraca, i właśnie tam należy skojarzenie z poprzedniej części.

Jak zbudowane są wpisy, zobaczysz w słownictwie, a system możesz wypróbować za darmo na 100 słowach i 30 punktach gramatyki; wszystko inne znajdziesz na stronie cennika.