Powtórki rozłożone w czasie do gramatyki niemieckiej: jak ćwiczyć reguły, nie tylko słowa

Większość uczących się, którzy korzystają z powtórek rozłożonych w czasie, używa ich do słownictwa, a gramatyki uczy się z podręcznika. Słowa zostają, bo są powtarzane miesiącami. Rozdział o gramatyce zostaje przeczytany raz, zrozumiany i znika, zanim będzie potrzebny. Trzy miesiące później ten sam uczeń potrafi doskonale wyjaśnić celownik, a mimo to mówi mit der Auto.

Powód jest taki, że rozumienie i przywoływanie to dwie różne umiejętności, a ćwiczona jest tylko jedna z nich. Gramatykę można wpisać w plan powtórek dokładnie tak jak słownictwo. Potrzebuje jednak innego rodzaju fiszki.

Dlaczego fiszka z regułą nie działa

Oczywista fiszka z gramatyki wygląda tak. Awers: „Jaki przypadek występuje po mit?” Rewers: „Celownik.” Odpowiesz poprawnie za każdym razem i nie pomoże Ci to mówić, bo w rozmowie nikt nie pyta, jaki przypadek następuje po mit. Dzieje się tak, że chcesz powiedzieć „samochodem”, masz 400 milisekund i poprawna forma albo wychodzi, albo nie.

Fiszka z regułą ćwiczy Cię w formułowaniu reguły. Mówienie wymaga stosowania jej bez formułowania. Fiszka musi więc wyglądać jak sytuacja: zdanie, w którym decyzja pozostaje otwarta.

Zdanie z luką: jedna luka, jedna decyzja

Fiszka z luką (cloze) to zdanie z brakującym miejscem. W gramatyce luka stoi dokładnie na formie, o której rozstrzyga reguła.

Te fiszki działają dzięki trzem zasadom.

Jedna luka na fiszkę. Zdanie z trzema lukami testuje trzy rzeczy i nie da się uczciwie go ocenić, gdy dwie odpowiedzi są dobre.

Podpowiedzią jest forma podstawowa, nie odpowiedź. (das) mówi, o jaki rzeczownik chodzi, nie zdradzając przypadku. Bez podpowiedzi lukę da się często wypełnić na kilka poprawnych sposobów i fiszka zamienia się w zgadywanie.

Zdanie musi być naturalne i krótkie. Od sześciu do dziesięciu słów. Przeczytasz je osiem razy w ciągu pół roku, więc powinno być czymś, co człowiek rzeczywiście by powiedział.

Kilka zdań na regułę, bo inaczej zapamiętasz zdanie

Oto pułapka, w którą wpada każdy, kto buduje fiszki z gramatyki. Po trzeciej powtórce nie stosujesz już reguły. Rozpoznajesz zdanie: „ach, to o samochodzie, dem”. Fiszka z gramatyki stała się fiszką ze słownictwa dla jednego zdania.

Lekarstwem jest różnorodność. Reguła potrzebuje wielu różnych zdań, a najlepiej innego za każdym razem, gdy ten wpis wraca. Pięć to minimum, dwadzieścia to wygodna liczba. mit dem Auto, mit der Bahn, mit meinen Freunden, mit einem Löffel - rodzaj nijaki, żeński, liczba mnoga i rzeczownik męski z rodzajnikiem nieokreślonym, wszystko w ramach tej samej reguły. To największa praktyczna różnica między ćwiczeniem gramatyki a ćwiczeniem słów i główny powód, dla którego talie z gramatyką tak długo się dobrze buduje.

Co należy do planu powtórek, a co nie

Nie cała gramatyka niemiecka jest wiedzą tego samego rodzaju.

Ostatni wiersz jest ważny. Powtórki rozłożone w czasie służą temu, co już zrozumiałeś i chcesz zachować. Nie uczą. Fiszka z regułą, której nigdy nie zrozumiałeś, staje się pijawką (leech) już trzeciego dnia. Najpierw przeczytaj wyjaśnienie, przerób przykłady i dopiero wtedy zacznij powtarzać. Przy dużych tematach zacznij od przypadków w niemieckim, szyku zdania i końcówek przymiotników.

Rozbij duże tematy na pojedyncze decyzje

„Przyimki dwuprzypadkowe” to nie jeden wpis. To dziewięć przyimków, każdy z dwoma przypadkami, i decyzja między ruchem a położeniem. Wsadź to na jedną fiszkę, a za każdym razem nie zaliczysz jej z niewłaściwego powodu.

Dziel, aż każdy wpis będzie jedną decyzją:

• in + biernik (ruch): Ich gehe in ____ Küche. - die
• in + celownik (położenie): Ich bin in ____ Küche. - der
• auf + biernik, auf + celownik i tak dalej.

To osiemnaście małych wpisów na jeden rozdział podręcznika. Brzmi to jak więcej pracy, a jest jej mniej, bo każdy wpis jest łatwy, rzadko się sypie i dokładnie pokazuje, który przyimek jeszcze się chwieje. Tę parę wyjaśnia przewodnik o przyimkach dwuprzypadkowych.

Wyjątkiem są tabele odmiany: ich bin, du bist, er ist to jeden rytm i lepiej trzymać je w całości.

Ile gramatyki tygodniowo

Słownictwo liczy się w słowach na dzień. Gramatyka porusza się wolniej, a właściwa liczba zależy od tego, jak małe są Twoje wpisy.

• W tematach z podręcznika: dwa do trzech tygodniowo. To pełne tempo. Rozdział taki jak celownik czy Perfekt potrzebuje kilku dni, żeby się utrwalić, zanim pojawi się następny.
• W pojedynczych decyzjach: mniej więcej jedna dziennie. Jeśli każdy wpis to jeden przyimek z jednym przypadkiem albo jedna osoba jednego czasu, jeden nowy wpis dziennie jest wygodny i w sumie daje to samo.
• Poznawaj nowy punkt w dzień, w którym masz czas, nie w przerwie między dwoma spotkaniami. Dziesięć do piętnastu minut z wyjaśnieniem i przykładami, potem pierwsze powtórki.
• Prowadź gramatykę i słownictwo w jednej kolejce, jeśli narzędzie na to pozwala. Mieszane powtórki są trudniejsze niż blok dwudziestu zdań z celownikiem, a właśnie ta trudność jest sensem: w prawdziwej rozmowie nikt nie uprzedza, że następne zdanie będzie zdaniem z celownikiem.

Budowanie tego w Anki

Da się to zrobić i wielu ludzi tak robi. Użyj typu notatki cloze, napisz Ich fahre mit {{c1::dem}} Auto. (das) i dodaj na rewersie krótką notatkę z regułą oraz odnośnikiem do swojego podręcznika gramatyki. Koszt to pisanie: przy 150 punktach gramatycznych po dziesięć zdań potrzebujesz 1500 poprawnych, naturalnych zdań. Bierz je z podręcznika albo z lektury uproszczonej, nigdy z własnej głowy na poziomie A2, bo zapamiętasz własne błędy. Talie ze zdaniami z AnkiWeb pomagają w kontakcie z językiem, ale nie rozwiązują problemu „o jaką regułę chodzi na tej fiszce”. Więcej o wyborze talii w najlepszych taliach Anki do niemieckiego.

Jak robi to merke.me

To ta część merke.me, która najbardziej różni się od aplikacji do samego słownictwa, więc oto dokładnie, co robi.

Każdy punkt gramatyki od A1 do C2, w sumie 480, jest osobnym wpisem do powtarzania. Najpierw uczysz się go w lekcji: krótkie streszczenie, dłuższe wyjaśnienie w Twoim języku, wzorzec budowy i co najmniej 20 zdań przykładowych z tłumaczeniem i nagraniem. Potem trafia do tej samej kolejki co Twoje słowa i wspina się po tych samych ośmiu stopniach, od 4 godzin do 4 miesięcy.

Powtórką jest zdanie z luką, wybrane spośród przykładów danego punktu, więc w kolejnych powtórkach widzisz różne zdania i nie da się zaliczyć fiszki przez samo rozpoznanie jednego z nich. Gdy wpisujesz odpowiedź, forma musi być dokładna; w gramatyce niemal trafienie się nie liczy. Jeśli się pomylisz, krótka podpowiedź przypomina regułę, a pełne wyjaśnienie jest oddalone o jedno dotknięcie. Tematy są dzielone tak, jak opisano wyżej: jeden przyimek i jeden przypadek na punkt, tabele w całości. Dlatego samo A1 ma około 170 punktów, w większości małych.

Cała biblioteka gramatyczna jest otwarta do czytania bez konta, strony porównań pod /vergleich obejmują klasyczne pary wyboru, a 30 punktów gramatyki można poznawać za darmo obok pierwszych 100 słów. Jeśli szukałeś czegoś w rodzaju Bunpro dla niemieckiego, to właśnie to.