das Kind beim Namen nennen
nazywać rzeczy po imieniu; mówić wprost
Pochodzenie
Poświadczone w użyciu przenośnym od okresu wczesnonowo-wysokoniemieckiego; prawdopodobnie z dawnego szyderczego wierszyka o nieślubnym urodzeniu. Rozsławione przez "Fausta" Goethego ("Kto śmie nazwać dziecko jego prawdziwym imieniem?").
Elementy składowe
Słowa w tym wyrażeniu
Gramatyka używająca tego słowa
- Przyimki zmienne z biernikiem (Wohin?)Wechselpräpositionen mit Akkusativ (Wohin?)
- Przyimki zmienne - kontrast: Wo? vs. Wohin?Wechselpräpositionen Kontrast: Wo? vs. Wohin?
- Czasowniki pozycyjne z przyimkami zmiennymi (stellen/stehen …)Lokale Verben mit Wechselpräpositionen (stellen/stehen …)
- Czasownik 'helfen' (+ celownik)Verb 'helfen' (+ Dativ)
- Zaimek dzierżawczy w celownikuPossessivartikel im Dativ
- Tryb przypuszczający (Konjunktiv II) 'könnte' (können)Konjunktiv II 'könnte' (können)
Przykłady
Lass uns das Namen : Das war ein .
Nazwijmy rzecz po imieniu: to był po prostu błąd.