სუბიექტური მოდალური ზმნები (მეტყველების მდგომარეობა)

Subjektive Modalverben (Sprecherhaltung)

აქ მოდალური ზმნები არ გამოხატავს ობიექტურ შესაძლებლობას ან ვალდებულებას, არამედ მოსაუბრის დამოკიდებულებას: დარწმუნების ხარისხს ან იმას, ვისგანაც მოდის მტკიცება.

სტრუქტურა

dürfte/müsste/könnte (Vermutung) - sollen/wollen (Fremdbehauptung)

dürfte/müsste/könnte (ვარაუდი) - sollen/wollen (სხვისი მტკიცება)

დეტალი

მეტყველების ნაწილი: კილო
რეგისტრი: ოფიციალური/წერილობითი

ახსნა

რას წარმოადგენს: სუბიექტური მოდალური ზმნები გამოხატავს მოსაუბრის დამოკიდებულებას და არა ობიექტურ შესაძლებლობას თუ ვალდებულებას: ან დარწმუნებულობის ხარისხს (ეპისტემური), ან განცხადების წყაროს მიწერას (რეპორტატიული).

ორი ფუნქცია:

ეპისტემური (ალბათობა): muss/müsste (თითქმის ცალსახა) > dürfte (სავარაუდო) > könnte/kann (შესაძლებელი) > mag (დათმობითი). მაგალითი: Sie müsste längst angekommen sein. (ის, ალბათ, დიდი ხანია ჩამოსულია.)
რეპორტატიული (განცხადების წყარო): sollen = ამას მესამე პირი ამტკიცებს, ხშირად ჭორის სახით: Das Medikament soll helfen. (ამბობენ, რომ წამალი ეხმარება.) wollen = ეს სუბიექტს თავად მიაწერია საკუთარ თავზე, ხშირად ეჭვქვეშ დაყენებული: Er will nichts gewusst haben. (ის ამტკიცებს, რომ არაფერი იცოდა.)

მაგალითები:

Der lange verschollene Forscher soll in einem Dorf gesehen worden sein. - ამბობენ, რომ დიდი ხნის დაკარგული მკვლევარი სოფელში დაინახეს.
Das dürfte stimmen. - ეს, სავარაუდოდ, სწორია.
Der Zeuge will alles gesehen haben. - მოწმე ამტკიცებს, რომ ყველაფერი ნახა.

გავრცელებული შეცდომები: გაარჩიე sollen (სხვები ამტკიცებენ) wollen-ისგან (თავად სუბიექტის, ეჭვქვეშ დაყენებული, საკუთარი განცხადება). ნუ აურევ სუბიექტურ muss-ს (ლოგიკური დასკვნა: აუცილებლად ასეა) ობიექტურ muss-თან (ვალდებულება: მან უნდა გააკეთოს). წარსულში გამოიყენება haben/sein + Partizip II + Modal-Infinitiv.