aufhalten
zatrzymać, wstrzymać
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.zatrzymać
- 2.wstrzymać
Gramatyka
Gramatyka używająca tego słowa
- Tryb przypuszczający (Konjunktiv II) w czasie przeszłym z czasownikiem modalnymKonjunktiv II der Vergangenheit mit Modalverb
- Wysunięcie poza ramę i pole końcowe (Nachfeld) jako środek stylistycznyAusklammerung und Nachfeld als Stilmittel
Przykłady
Niemand konnte ihn aufhalten.
Nikt nie mógł go powstrzymać.
Wir den nicht aufhalten.
Nie możemy powstrzymać postępu.
Ich will dich nicht lange aufhalten.
Nie chcę cię długo zatrzymywać.
Die soll das aufhalten.
Mur ma zatrzymać wodę.
Er hielt die für mich auf.
Otworzył mi drzwi.
Niemand konnte den der aufhalten.
Nikt nie mógł zatrzymać biegu czasu.
Sie hat sich lange in der aufgehalten.
Długo przebywała w mieście.
Die hielt den Verdächtigen auf.
Policja zatrzymała podejrzanego.
Lass dich von ihm nicht aufhalten.
Nie pozwalaj sobie go zatrzymać.
Wo hältst du dich auf?
Gdzie się teraz znajdujesz?