Czas przeszły (Präteritum) czasowników nieregularnych
Präteritum unregelmäßiger Verben
Czasowniki nieregularne (mocne) tworzą czas przeszły prosty () przez zmianę samogłoski tematycznej, a nie przez dodanie -te.
Struktura
Vokalwechsel im Stamm, keine -te-Endung (gehen → ging, kommen → kam, finden → fand)
zmiana samogłoski tematycznej w temacie, brak końcówki -te (gehen → ging, kommen → kam, finden → fand)
Szczegóły
- Część mowy
- czas
- Rejestr
- standardowy
Wyjaśnienie
Czasowniki nieregularne (nazywane też mocnymi) tworzą Präteritum w zupełnie inny sposób niż czasowniki regularne: zamiast dodawać -te, zmieniają samogłoskę tematu.
- gehen → ging
- kommen → kam
- finden → fand
- sehen → sah
Nie ma wskaźnika -te, a formy ich oraz er/sie/es nie mają żadnej końcówki. Pozostałe końcówki dołączają się do zmienionego tematu:
- ich ging, du gingst, er/sie/es ging
- wir gingen, ihr gingt, sie/Sie gingen
Te zmiany samogłoski nie są przewidywalne, więc każdego czasownika trzeba się uczyć osobno (zwykle z listy starke Verben).
Przykłady:
- Als Kind ging ich zu Fuß zur Schule. - Jako dziecko chodziłem do szkoły pieszo.
- Sie kam viel zu spät. - Przyszła o wiele za późno.
- Ich fand den Schlüssel sofort. - Znalazłem klucz od razu.
Typowe błędy: Dodawanie regularnej końcówki -te do czasownika mocnego (er gehte zamiast er ging), albo dodawanie końcówki do ich/er (ich gingte). Zmiana samogłoski całkowicie zastępuje -te.
O: Czas przeszły (Präteritum) czasowników nieregularnych
Czasowniki nieregularne (mocne) tworzą czas przeszły prosty () przez zmianę samogłoski tematycznej, a nie przez dodanie -te.
Czasowniki mocne zmieniają samogłoskę tematu i nie dodają -te: gehen → ging, sehen → sah, kommen → kam, finden → fand. Końcówki: ich/er ging, du gingst, wir gingen.
Uwaga
Nie ma wykładnika -te: gehen → ging, kommen → kam, finden → fand. W 1. i 3. os. l.poj. nie ma końcówki (ich/er ging). Tych form trzeba nauczyć się pojedynczo.