Przeczenie: 'nicht' vs. 'kein'

Niemiecki ma dwa główne wyrazy przeczące, a wybór między nimi rządzi się jasną regułą. Użyj kein, aby zaprzeczyć rzeczownikowi, który ma rodzajnik nieokreślony lub żadnego rodzajnika; użyj nicht dla wszystkiego innego (rzeczowników z rodzajnikiem określonym, czasowników, przymiotników, przysłówków, fraz przyimkowych).

• Ich habe ein Auto. → Ich habe kein Auto. - Nie mam samochodu.
• Ich habe Geld. → Ich habe kein Geld. - Nie mam pieniędzy.
• Das ist mein Auto. → Das ist nicht mein Auto. - To nie jest mój samochód.
• Der Kaffee ist heiß. → Der Kaffee ist nicht heiß. - Kawa nie jest gorąca.

kein odmienia się jak rodzajnik nieokreślony ein: keinen Kaffee (biernik r. m.), keine Zeit, keine Probleme (l. mn.). Przy zaprzeczeniu zdania nicht stawia się tak późno, jak to możliwe - ale przed częścią, której zaprzecza, i przed końcowymi bezokolicznikami/imiesłowami: Ich kenne den Mann nicht.

Częste błędy:

• Mówienie nicht ein tam, gdzie wymagane jest kein: Ich habe nicht ein Auto powinno brzmieć Ich habe kein Auto.
• Używanie kein z rodzajnikiem określonym: Das ist kein mein Auto jest niepoprawne → Das ist nicht mein Auto.
• Stawianie nicht zbyt wcześnie przy zaprzeczeniu zdania.

Zasada wyboru: 'kein' zaprzecza rzeczownikowi z rodzajnikiem nieokreślonym lub bez rodzajnika; 'nicht' zaprzecza wszystkiemu pozostałemu. Zdaniowe 'nicht' stoi możliwie najpóźniej.

„kein” zastępuje rodzajnik nieokreślony lub jego brak przy rzeczowniku (ein Auto → kein Auto; Geld → kein Geld). Dla rzeczowników z rodzajnikiem określonym oraz dla czasowników/przymiotników/przysłówków użyj „nicht”, stawianego możliwie najpóźniej przy negacji całego zdania.