Szybciej uczyć się niemieckich słówek: co naprawdę działa

Najszybszy sposób nauki niemieckich słówek jest nudny i skuteczny: ucz się najpierw słów najczęstszych, każdy rzeczownik ucz razem z rodzajnikiem i liczbą mnogą, ucz się słów rodzinami zamiast pojedynczo i powtarzaj według planu, a nie według nastroju. Prawie wszystko, co sprawia wrażenie pracy, a nią nie jest - ręcznie robione fiszki w kolorach, listy alfabetyczne, tematyczny zestaw 200 nazw zwierząt - oblewa jeden z tych czterech testów.

Częstość wygrywa z powodów arytmetycznych, nie ideologicznych. Kilkaset słów funkcyjnych i częstych czasowników wykonuje w niemieckim ogromną pracę, więc pierwszy tysiąc pozycji daje nieporównanie więcej zrozumienia na godzinę niż kiedykolwiek da dziesiąty tysiąc. To zarazem uczciwa granica tej metody: częstość zaskakująco szybko doprowadza Cię do punktu, w którym tekst jest czytelny z wysiłkiem, a potem mocno zwalnia. Świadomość, gdzie następuje to zwolnienie, jest tym, co powstrzymuje przed rzuceniem nauki w złym momencie.

Najpierw częstość: co naprawdę kupuje pierwszy tysiąc słów

Liczby pokrycia różnią się zależnie od korpusu i sposobu liczenia lematów, ale kształt jest we wszystkich badaniach nad pisanym niemieckim ten sam:

Z tabeli wynikają dwie rzeczy. Po pierwsze, pierwszy tysiąc słów to absurdalnie dobry interes: mniej więcej trzy czwarte strony za jakieś 40-60 godzin skupionej pracy. Po drugie, skok z 80% do około 98%, potrzebnych do czytania bez wysiłku, kosztuje kolejne tysiące słów i żaden skrót tego kosztu nie usuwa. Kto obiecuje płynność z 500 słów, sprzedaje pierwszy wiersz tabeli i ukrywa resztę.

Praktyczny wniosek: nie zaczynaj od listy tematycznej. Dwadzieścia nazw zwierząt kosztuje tyle samo czasu powtórek co dwadzieścia słów z pierwszej pięćsetki, a poza zoo nie daje niemal nic. Nasze listy słownictwa są uporządkowane według przydatności, a nie tematu, właśnie dlatego, a talie startowe stawiają pierwszy tysiąc na początku.

Kiedy częstość jest złym narzędziem. Jeśli za trzy tygodnie zaczynasz pracę w niemieckim szpitalu, zignoruj to wszystko i naucz się 300 słów z medycyny i administracji. Jeśli masz już za sobą jakieś 3000 słów, ogólne listy częstości zaczynają podawać Ci to, co znasz; wtedy wydobywaj słowa z własnych lektur i słuchania. Częstość to strategia na start, nie na zawsze.

Niemiecki rzeczownik to trzy informacje

Nauczenie się Tisch = stół to pół fiszki. Pełna pozycja brzmi der Tisch, die Tische. Bez rodzajnika nie utworzysz poprawnego biernika, celownika ani końcówki przymiotnika, więc każde zdanie z tym rzeczownikiem staje się rzutem monetą. Bez liczby mnogiej powiesz die Tischen i sam się na tym usłyszysz.

Douczanie się rodzaju później jest znacznie droższe niż nauczenie się go teraz, bo zła forma zdążyła się już wyżłobić. Kilka reguł czyni to tanim:

• Rzeczowniki na -ung, -heit, -keit, -schaft, -ion, -tät, -ei są rodzaju żeńskiego, praktycznie bez wyjątków.
• -chen i -lein są nijakie, niezależnie od wyrazu podstawowego: das Mädchen.
• -ling, -ismus, -or, -er (nazwy wykonawców) są męskie.
• W złożeniu decyduje ostatni człon: das Haus → das Krankenhaus; der Schuh → der Handschuh.

Ta garść wzorców obejmuje za darmo dużą część niemieckich rzeczowników. Reszty ucz się z rodzajnikiem jako częścią słowa, z dźwiękiem, i wymawiaj na głos. Kolorowe oznaczanie rodzajów jednym pomaga, innym marnuje czas na formatowanie - przetestuj to przez dwa tygodnie, zamiast wierzyć na słowo. Wzorce końcówek i stojące za nimi tabele przypadków znajdziesz w bibliotece gramatyki.

Rodziny wyrazów biją pojedyncze słowa - w niemieckim mocniej niż gdzie indziej

Niemiecki buduje znaczenie ze skręcanych ze sobą części, więc jeden rdzeń potrafi wręczyć Ci tuzin słów niemal bez dopłaty. Weź sprechen: versprechen (obiecać), besprechen (omówić), ansprechen (zagadnąć), das Gespräch, die Sprache, sprachlos, die Absprache. Nauczone jako rodzina, przedrostki przestają być szumem i stają się systemem: ver- często znaczy, że coś zniknęło albo poszło nie tak, be- czyni czasownik przechodnim, ent- odbiera.

To samo dotyczy złożeń. Kiedy masz już Zeit, Arbeit, Los, Geld, odczytasz Arbeitszeit, arbeitslos, Arbeitslosengeld, choć nigdy nie spotkałeś ich na fiszce. Dlatego surowe liczby słów zaniżają postęp w niemieckim: nie uczysz się 5000 niepowiązanych pozycji, tylko może 2500 rdzeni plus niewielki zestaw przedrostków i przyrostków.

Haczyk polega na tym, że właśnie w rodzinach wyrazów niemiecki chowa przesunięcia znaczeń. Verstehen to nie stehen z podpowiedzią. Ucz się więc rodziny, ale każdego jej członka w zwrocie, w którym widać jego prawdziwe użycie - einen Termin absagen, sich Zeit nehmen, eine Entscheidung treffen. Połączenia czasownika z rzeczownikiem są realną jednostką mówienia, i po to jest dział kolokacji.

Cztery nawyki, które po cichu zjadają godziny

Listy alfabetyczne. leiden, leihen, leiten, leisten na jednej stronie to pułapka. Formalnie podobne pozycje uczone w tej samej sesji przeszkadzają sobie nawzajem, a Ty będziesz je rozplątywał miesiącami. Kolejność alfabetyczna to udogodnienie wyszukiwania w słowniku, nie kolejność nauki.

Ciasno tematyczne zestawy. Ta sama interferencja dopada dwanaście kolorów albo piętnaście sprzętów kuchennych uczonych w jednym bloku: konkurują ze sobą, bo dzielą to samo miejsce w zdaniu. Spotykaj je rozproszone, nie ułożone w stos.

Robienie pięknych fiszek. Godzina na formatowanie to godzina nie na przypominanie. Własnoręczne fiszki mają realną wartość, gdy sam piszesz przykładowe zdanie z czegoś, co faktycznie przeczytałeś; nie mają żadnej, gdy wybierasz kroje pisma. Jeśli kochasz budować talie, Anki jest darmowe, konfigurowalne bez końca i naprawdę lepsze do tego celu niż jakakolwiek kuratorowana aplikacja - wolimy, żebyś używał go dobrze, niż płacił nam za marne odtworzenie go.

Ćwiczenie wyłącznie rozpoznawania. Stukanie w test wielokrotnego wyboru daje przyjemne uczucie i bierne słownictwo. Jeśli potrafisz słowo tylko rozpoznać, nie potrafisz go użyć. Wymuszaj produkcję przynajmniej czasem: zasłoń niemiecki, powiedz zwrot, potem sprawdź z nagraniem.

Powtarzanie, kiedy masz ochotę. Kucie na kupę pokazuje mocny wynik w piątek i bardzo mizerny w marcu. Argumentacja za planem jest rozłożona w tekście jak naprawdę działa powtórka rozłożona w czasie; w skrócie: algorytm istnieje po to, żebyś powtarzał w najmniej komfortowym, najbardziej pożytecznym momencie.

Kiedy słowo po prostu nie chce wejść

Każdy uczący się ma dziesięć albo dwadzieścia pijawek - pozycji, które nie weszły osiem, dwanaście, dwadzieścia razy. To nie problem dyscypliny, to problem fiszki. Naprawy, w kolejności wartej próby:

• Dodaj kontekst. Zamień samo tłumaczenie na jedno zdanie, które naprawdę byś powiedział. bereit jest śliskie; Ich bin bereit nie jest.
• Rozdziel. Jeśli fiszka niesie trzy znaczenia, to są trzy fiszki.
• Użyj skojarzenia, choćby najgłupszego. Absurdalne, obrazowe i osobiste bije eleganckie. Musi przetrwać tylko do chwili, aż słowo samo stanie się znajome.
• Usuń interferencję. Jeśli beantragen i beauftragen wciąż się zamieniają, naucz się każdego w stałym zwrocie i jedno zawieś na miesiąc.
• Wyrzuć je. Słowo, które poległo dwadzieścia razy, mówi Ci, że nie jest w Twoim życiu dość częste, by zasłużyć na miejsce. Zawieś je. Jeśli ma znaczenie, spotkasz je znowu w lekturze i wejdzie za jednym razem.

To ostatnie jest dla sumiennych uczących się najtrudniejsze i najcenniejsze. Twoja kolejka powtórek to budżet, a nie muzeum.

Zacznij od tysiąca, który się zwraca

Wybierz pierwszy tysiąc słów, ucz się każdego rzeczownika z rodzajnikiem i liczbą mnogą, grupuj według rdzenia, a nie tematu, i pozwól planiście decydować, kiedy widzisz daną pozycję. Piętnaście minut dziennie przez trzy miesiące wprowadza Cię do górnego wiersza tabeli - do punktu, w którym niemiecki tekst przestaje być murem, a zaczyna być łamigłówką.

Talie są już tak ułożone, z nagraniami native speakerów i przykładowym zdaniem przy każdej pozycji, a zanim cokolwiek zdecydujesz, możesz przerobić darmowy poziom - warunki są na stronie cennika.