Zamawianie po niemiecku: restauracja, kawiarnia i bar

Jeśli przed pierwszym niemieckim posiłkiem masz nauczyć się jednego wzorca zdania, niech to będzie Ich hätte gern plus dopełnienie w bierniku: Ich hätte gern einen Kaffee. Jest uprzejme, neutralne, sprawdza się zarówno w berlińskiej Kneipe, jak i w monachijskiej restauracji hotelowej, i nigdy nie brzmi jak tłumaczenie. Jego jedynymi prawdziwymi konkurentami są Ich nehme (w porządku, trochę bardziej rzeczowe) i Ich möchte (też w porządku). Formy, której należy unikać, to Ich will - poprawnej gramatycznie, ale bezceremonialnej towarzysko i najwyraźniejszej oznaki początkującego, który nauczył się czasowników, zanim nauczył się manier.

Ale mówienie to łatwiejsza połowa. To, co naprawdę wykoleja ludzi, to pierwsze zdanie kelnera - wypowiedziane szybko, w dialekcie, zanim jeszcze znajdziesz menu. Hamse reserviert? Was darf's sein? Zusammen oder getrennt? Możesz przygotować cztery zdania i mimo to zamarznąć, bo przygotowałeś się w złym kierunku. Dlatego ten poradnik przechodzi przez wizytę po kolei i podaje obie strony każdej wymiany zdań.

Zdobycie stolika

W kawiarni, Kneipe albo swobodnej Gaststätte siadasz sam. Wejście i czekanie, aż ktoś Cię przywita, zdradza turystę i może oznaczać stanie przez dłuższą chwilę. W restauracji z obrusami - czekaj.

Co możesz usłyszeć przy wejściu:

Jeden zwyczaj, który zaskakuje odwiedzających: w ruchliwych tradycyjnych lokalach obcy ludzie dzielą duże stoły. Pytanie Ist hier noch frei? („Czy to miejsce jest wolne?”) jest normalne, a odpowiedź to zwykle Ja, bitte. Możesz też sam/sama je usłyszeć.

Zamawianie: gramatyka stojąca za frazą

Ich hätte gern to Konjunktiv II od haben - tryb przypuszczający używany tu nie dla hipotez, lecz czysto dla uprzejmości. Niemiecki łagodzi prośby, czyniąc je kontrfaktycznymi - ten sam odruch stoi za angielskim „I'd like”. Jeśli chcesz porządnie opanować ten wzorzec, łącznie z ich würde, könnten Sie i wäre, przeczytaj poradnik o Konjunktiv II; to najbardziej opłacalna gramatyka grzecznościowa w tym języku, a kosztuje jakąś godzinę.

Dopełnienie po nim stoi w bierniku, co oznacza, że rodzajnik zmienia się tylko przy rzeczownikach rodzaju męskiego: einen Kaffee (der), ein Bier (das), eine Apfelschorle (die). Powiedzenie ein Kaffee zamiast tego jest niegroźne - nikt nawet nie mrugnie - ale to najtańsze możliwe ćwiczenie, a strony o bierniku w bibliotece omawiają go w dziesięć minut.

Rejestr, od najbardziej do najmniej formalnego:

Pytania warte zapamiętania: Was können Sie empfehlen? (Co Pan/Pani poleca?), Was ist das genau? wskazując na menu, Ist da Fleisch drin? (Czy jest w tym mięso?), Haben Sie etwas Vegetarisches? Więcej takich zwrotów znajdziesz w słownictwie i kolokacjach, gdzie zwroty związane z jedzeniem są przechowywane jako całe jednostki, a nie listy słów - dokładnie tak, jak naprawdę wychodzą z ust.

Co mówi kelner, gdy zamawiasz:

• Was darf es sein? / Was kann ich Ihnen bringen? - Co mogę podać?
• Möchten Sie schon bestellen? - Gotowi do zamówienia?
• Und zu trinken? - A do picia? (pytane osobno, prawie zawsze)
• Sonst noch etwas? - Coś jeszcze?
• Kommt sofort. - Już podaję.
• Hat es geschmeckt? - Smakowało? Odpowiedź: Sehr gut, danke.

Kawiarnia i bar rządzą się własnymi zasadami

W kawiarni napoje przychodzą najpierw i nikt Cię nie pogania; siedzenie dwie godziny nad jedną Milchkaffee jest normalne, a personel nie będzie Cię wypraszał. Jeśli zamawiasz przy ladzie, możesz usłyszeć pytanie Zum hieressen oder zum Mitnehmen? - na miejscu czy na wynos. Zamawianie ciasta to osobny rytuał: Ein Stück Apfelkuchen, bitte - mit Sahne? - Ja, gern albo Nein, ohne, bitte.

W barze albo Kneipe zamawia się często przy ladzie i płaci za kolejkę albo na koniec. Rozmiary piwa: ein Kleines (0,3 l), ein Großes (0,5 l), albo po nazwie - ein Pils, ein Weizen, ein Helles. W Kolonii Kölsch przychodzi bez pytania w szklankach po 0,2 l, Köbes za każdym razem zaznacza kreską Twoją podstawkę, a kolejne szklanki wciąż przybywają, dopóki nie położysz podstawki na szklance. Powiedz Ich möchte zahlen albo połóż podstawkę - inaczej piwo będzie przychodzić dalej.

Woda zasługuje na osobne ostrzeżenie. Ein Wasser w dużej części Niemiec oznacza wodę mineralną gazowaną. Poproś o stilles Wasser, jeśli chcesz niegazowaną. O Leitungswasser (wodę z kranu) wolno prosić, ale często się odmawia albo się za nią liczy, a poproszenie o nią w eleganckiej restauracji jest odbierane jako skąpstwo, a nie troska o środowisko.

Płacenie: Zusammen oder getrennt i napiwek

Płacisz przy stoliku, swojemu kelnerowi, kiedy o to poprosisz. Rachunek nie przyjdzie sam - grzeczne czekanie na niego to sposób, w jaki turyści tracą czterdzieści minut. Powiedz Zahlen, bitte albo łagodniej Ich würde gern zahlen lub Könnten wir bitte zahlen?

Potem pada pytanie, które łapie wszystkich: Zusammen oder getrennt? - razem czy osobno? Niemieccy kelnerzy dzielą rachunki pozycja po pozycji, na osobę, bez narzekania, i będą stać przy stole, licząc na głos. Odpowiedzi: Zusammen, bitte albo Getrennt, bitte. Jeśli osobno, zapytają każdą osobę Was hatten Sie? - co Pan/Pani zamawiał/a?

Napiwki działają inaczej niż w USA czy Wielkiej Brytanii, i to jest część warta przećwiczenia:

• Zaokrąglaj w górę, mniej więcej o 5-10 procent. Nie 20. Nie zero.
• Kwotę, którą chcesz zapłacić, mówisz na głos, podając pieniądze. Rachunek to 18,40 i chcesz dać 20? Powiedz Zwanzig, bitte albo Machen Sie zwanzig. Kelner zatrzymuje różnicę i wydaje resztę z tego, co podałeś.
• Stimmt so znaczy „reszty nie trzeba” - używaj tego, gdy zaokrąglenie jest niewielkie.
• Zostawianie monet na stole po fakcie nie jest normą i można to przeoczyć.
• Karta jest coraz częściej akceptowana, ale wciąż daleko jej do powszechności, zwłaszcza w Kneipen i małych kawiarniach. Zapytaj przy wejściu: Kann ich mit Karte zahlen? Odpowiedź Nur Bargeld oznacza: szukaj bankomatu. Napiwek kartą też jest możliwy - podaj swoją kwotę, zanim wpiszą sumę.

Kiedy rozmówki są lepszym wyborem niż kurs

Wersja szczera: jeśli za dziewięć dni lecisz do Wiednia, nie zaczynaj przez to kursu niemieckiego opartego na powtórkach rozłożonych w czasie. Kup rozmówki albo przejdź przez Pimsleur German Level 1, który ćwiczy dokładnie te wymiany zdań w formie audio i wbija zamawianie, płacenie i pytanie o drogę do głowy w kilka tygodni półgodzinnych sesji. To wąskie narzędzie i drogie w przeliczeniu na słowo, ale na tygodniowy wyjazd jest lepsze - i wolimy, żebyś cieszył się podróżą.

Powtórki rozłożone w czasie to właściwy wybór, gdy horyzont liczy się w miesiącach, nie w dniach - gdy chcesz, żeby Ich hätte gern było jednym z przykładów opanowanego przez Ciebie wzorca Konjunktiv II, a Ist hier noch frei? jednym z dwóch tysięcy zwrotów, które produkujesz bez tłumaczenia. To inny zakup dla innego celu.

Zacznij od dwudziestu zdań, których naprawdę użyjesz

Jeśli uczysz się niemieckiego porządnie, język restauracyjny to dobre miejsce, żeby wcześnie poczuć efekt, bo się powtarza. Weź talie o restauracjach i kawiarniach, posłuchaj nagrań native speakerów, zwłaszcza kwestii kelnera - nie tylko swoich - i pozwól, żeby harmonogram przywołał je z powrotem w tygodniu przed wyjazdem. Potem przeczytaj raz Konjunktiv II, żeby uprzejmość była zasadą, którą rozumiesz, a nie frazą, którą przepisałeś. Cennik jest tutaj, gdy chcesz całej ścieżki A1-C2.