Przypadki w języku niemieckim wyjaśnione: mianownik do dopełniacza

Niemiecki ma cztery przypadki, a przypadek rzeczownika nigdy nie jest decydowany przez sam rzeczownik. Decydują go trzy rzeczy: przyimek przed nim, czasownik go rządzący, lub rola gramatyczna, którą pełni w zdaniu. Sprawdzaj te trzy rzeczy w tej kolejności, a będziesz miał rację znacznie częściej niż na podstawie intuicji. Pojęcia zajmują około dwudziestu minut na zrozumienie. Uczynienie ich automatycznymi w mówieniu zajmuje miesiące, ponieważ nie uczysz się czterech idei - uczysz się szesnastu form artykułów plus końcówek przymiotników plus około czterdziestu pospolitych przyimków i czasowników, które narzucają ci przypadek.

Traktuj więc tę stronę jako mapę, a nie lekcję. Mianownik, biernik i celownik to te, z którymi faktycznie mówisz, i warto ćwiczyć je do poziomu odruchowego od A1. Dopełniacz to głównie umiejętność czytania i pisania: jest żywy w dziennikarstwie, umowach i stałych zwrotach, a stopniowo traci grunt w codziennej mowie na rzecz von + celownika i celownika po przyimkach takich jak wegen. Ucz się go rozpoznawać wcześnie, produkować później.

Do czego służy każdy przypadek

Rozdział między odbiorcą a obiektem ma znaczenie głównie w zdaniach trzyczęściowych: Ich schenke meiner Schwester ein Buch - siostra otrzymuje (celownik), książkę się daje (biernik). Domyślny porządek wyrazów to celownik przed biernią gdy obaj są rzeczownikami, i biernik na pierwszym miejscu gdy jest zaimkiem: Ich schenke es meiner Schwester.

Kolejność decyzji, która naprawdę działa

Kiedy jesteś w środku zdania i masz wątpliwości, postępuj tak:

• Czy jest przyimek? On zwycięża. mit to zawsze celownik, für to zawsze biernik, niezależnie od tego, czego chce czasownik. Rozgałęzienie następuje tylko z dziewięcioma przyimkami dwukierunkowymi poniżej.
• Czy czasownik to jeden z czasowników celownika? helfen, danken, gefallen, gehören, passen, folgen, antworten, gratulieren, schmecken, fehlen, vertrauen, begegnen, widersprechen, zuhören. Jest tylko około dwudziestu, które mają znaczenie w pierwszych dwóch latach. Ucz się ich jako jednostek stałych - jemandem helfen, a nie helfen samodzielnie.
• W przeciwnym razie użyj roli. Wykonawca w mianowniku, rzecz, na którą się wpływa, w bierniku, odbiorca w celowniku.

Ta kolejność jest powodem, dla którego uczenie się czasowników bez kontekstu to strata. warten jest bezużyteczne; auf jemanden warten jest użyteczne. To jest również argument za traktowaniem przypadku jako problemu słownictwa, a nie problemu gramatyki: przechowuj wzorzec wraz ze słowem. Nasze kolokacje są zbudowane dokładnie w ten sposób, a wpisy czasowników w słownictwie zawierają przypadek, którym rządzą.

Końcówki artykułów i przymiotników

Szesnaście komórek. Wydrukuj je, zakryj kolumny, przebuduj je z pamięci raz dziennie przez tydzień - to naprawdę wystarczy.

Dwie komórki powodują większość błędów. Biernik rodzaju męskiego den/einen to pojedynczy najbardziej słyszalny błąd początkującego w języku niemieckim. A celownik żeński der wygląda dokładnie jak mianownik rodzaju męskiego der - Ich helfe der Frau to celownik, a nie mianownik.

Końcówki przymiotników następnie odpowiadają artykułowi. Po określonym artykule (der, dieser, jeder), reguła jest zwarta: -e w mianowniku liczby pojedynczej wszystkich trzech rodzajów i w bierniku liczby pojedynczej rodzaju żeńskiego i nijakiego, -en wszędzie indziej. Zatem der gute Wein, die gute Milch, das gute Bier, ale den guten Wein, dem guten Wein, die guten Weine.

Po wyrazach ein, trzy komórki, gdzie ein nie pokazuje rodzaju, przejmują zadanie: ein guter Wein, ein gutes Bier, eine gute Milch - następnie -en następuje ten sam wzorzec co wyżej. Bez artykułu wcale przymiotnik nosi pełną końcówkę artykułu: guter Wein, gutes Bier, mit gutem Wein. Pełny rozkład, w tym stopniowanie i przymiotniki nominalizowane, znajduje się w bibliotece.

Przyimki: część, którą memorytujesz

Grupa dwukierunkowa to miejsce, gdzie uczniowie brzmiący płynnie wciąż się potykają. Ich gehe in die Küche (ruch do środka) versus Ich bin in der Küche (położenie). Czasownik zwykle ci podpowiada: legen, stellen, setzen, hängen (przechodni, ruch) biorą biernik; liegen, stehen, sitzen, hängen (nieprzechodni, położenie) biorą celownik. Te pary, plus an versus auf i nach versus zu, to klasyczne mylące się - omawiamy je obok siebie w vergleich.

Szczera uwaga o dopełniaczu

Dopełniacz nie jest martwy, ale nie jest rozmieszczony równomiernie. W niemieckim pisanym - wiadomości, proza akademicka, język urzędowy - jest wszędzie i nie możesz czytać wygodnie bez niego. W niemieckim mówionym cofa się na trzy specyficzne sposoby:

• Posiadanie przechodzi na von + celownik: das Auto von meinem Bruder raczej niż das Auto meines Bruders. Nazwiska wciąż łatwo przyjmują formę -s: Peters Auto.
• Przyimki dopełniacza przyjmują celownik: wegen dem Wetter, trotz dem Regen, statt dem Kaffee. Purystów to oburza; mówcy robią to stale. Wegen des Wetters to bezpieczna forma pisana.
• Niektóre przyimki dopełniacza prawie wcale nie pojawiają się w mowie. Innerhalb, aufgrund i hinsichtlich będziesz czytać znacznie częściej niż słyszeć.

Praktyczne następstwo: na poziomie A1-A2, ćwicz mianownik, biernik i celownik aż nigdy się nie zawahasz, i ucz się dopełniacza biernie poprzez stałe zwroty (eines Tages, meiner Meinung nach - która jest celownikiem, nawiasem mówiąc). Zacznij produkować dopełniacz około B1, gdy zaczyniasz pisać cokolwiek formalnego. Nigdy nikt nie był źle zrozumiany za mówienie von meinem Bruder.

Kiedy książka przebija aplikację

Jeśli chcesz wyjaśnienia - dlaczego celownik istnieje, jak przypadek wchodzi w interakcję z porządkiem wyrazów, co się dzieje ze słabymi rzeczownikami rodzaju męskiego jak der Name - gramatyka referencyjna jest lepsza niż jakakolwiek aplikacja. Gramatyka i użycie Hammera odpowiadają pytaniom, na które żadna fiszka nie odpowie, a dobry nauczyciel złapie konkretny błąd, który ciągle powtarzasz, szybciej niż to zrobi oprogramowanie. Kup książkę.

To, czego książki nie potrafią zrobić, to uczynić to automatycznym. Błędy przypadków to nie porażki wiedzy; to porażki wyszukiwania pod presją czasu. Znasz den, a mówisz der, ponieważ miałeś 0,4 sekundy. Rozwiązanie to tysiące małych poprawnych wyszukiwań rozłożonych na miesiące, co jest dokładnie tym, do czego służy powtarzanie z rozmieszczeniem.

Tu się czymś zajmujemy. Każdy punkt gramatiki powyżej istnieje jako zestaw przykładowych zdań ćwiczonych z nagraniami rodzimych użytkowników, więc nie koniugujesz tabel - produkujesz całe frazy z już wbudowanym przypadkiem. Zacznij od zestawów bierniku i celownika w decks, trzymaj tabele końcówek otwarte w bibliotece i sprawdź cenę jeśli chcesz całą ścieżkę A1-C2 na jednym planie. Piętnaście minut dziennie przez semestr zrobi więcej dla twoich końcówek przypadków niż weekend studiowania wykresu.