Niemieckie końcówki przymiotnika: przestań potrzebować tabeli

Cały system w jednym zdaniu: niemiecki oznacza przypadek i rodzaj dokładnie raz na frazę rzeczownikową, a przymiotnik oznacza je tylko wtedy, gdy nie może tego zrobić rodzajnik. Dlatego wygląda to na trzy tabele. To nie są trzy tabele. Jest jeden zestaw sygnałów przypadka - ten sam, który znasz z der / dem / des - i reguła, kto go niesie. Gdy sygnał niesie rodzajnik, przymiotnik wiotczeje i bierze -e albo -en. Gdy rodzajnika nie ma, przymiotnik przejmuje jego pracę i używa jego końcówek. Gdy stoi tam nagie ein albo mein bez końcówki, przymiotnik wskakuje za niego dokładnie w trzech polach.

Jedno uczciwie na wstępie: na A1 albo wczesnym A2 to najmniej opłacalny punkt gramatyki na godzinę nauki, jaki możesz wybrać. Nikt nie zrozumie źle ein gutes Buch, jeśli powiesz ein gut Buch. Rodzimi użytkownicy słyszą błąd, notują „uczący się” i mówią dalej. Przypadki, szyk zdania i czasowniki rozdzielnie złożone dają Ci na godzinę więcej rozumienia. Właściwy moment na końcówki przymiotnika jest wtedy, gdy piszesz na B1 - albo gdy chcesz, żeby Twoja wypowiedź przestała brzmieć jak telegram. Jeśli to teraz, czytaj dalej.

Końcówki mocne: sygnały rodzajnika, pożyczone

Zacznij tu, a nie od tabeli słabej. Gdy nie ma żadnego rodzajnika, przymiotnik musi nieść przypadek i rodzaj, więc pożycza końcówki rodzajnika określonego niemal dosłownie. Odetnij d- od der, dem, den, des, i masz je.

Dla porównania: z der robi się -er, z die robi się -e, z das robi się -es, z dem robi się -em, z den robi się -en, z der (celownik żeński) robi się -er. Szesnaście pól, z czego piętnaście już znasz, jeśli znasz tabelę rodzajników z naszego poradnika o przypadkach.

Jedynym wyjątkiem jest dopełniacz w rodzaju męskim i nijakim: -en, nie -es. Powodem jest nadmiarowość - sam rzeczownik dostaje tam już -s (trotz schlechten Wetters), więc przymiotnik odpuszcza. Tego pola użyjesz mniej więcej dwa razy w roku.

Przykłady: kaltes Bier, guter Wein, frische Milch, mit freundlichen Grüßen, bei schönem Wetter.

Końcówki słabe: pięć pól bierze -e, pozostałych jedenaście -en

Po rodzajniku określonym - oraz po dieser, jener, jeder, welcher, mancher, solcher, alle - rodzajnik zrobił już całą pracę. Przymiotnik nie wnosi nic, a możliwe końcówki są tylko dwie.

Nie ucz się szesnastu pól na pamięć. Naucz się kształtu: pięć pól z `-e` siedzi w lewym górnym rogu - cały wiersz mianownika liczby pojedynczej plus biernik żeński i biernik nijaki. Wszystko inne, jedenaście pozostałych pól, to -en. Jeśli nie jesteś pewien i nie stoisz w mianowniku liczby pojedynczej, -en jest poprawne mniej więcej w 80 procentach przypadków.

der alte Mann, die alte Frau, das alte Haus, ale den alten Mann, dem alten Mann, die alten Männer.

Wyrazy typu ein: słabe, z trzema łatami

ein, kein, mein, dein, sein, ihr, unser, euer, Ihr nazywa się „mieszanymi”, bo są w większości słabe. Komplikacja polega na tym, że ein nie ma końcówki w trzech polach: mianownik męski (ein), mianownik i biernik nijaki (ein). W tych trzech miejscach rodzajnik milczy, więc przymiotnik sięga po końcówkę mocną.

Czyli: ein guter Wein (nikt inny nie oznacza mianownika męskiego), ale einen guten Wein (końcówka -en w einen już to zrobiła). Ein kleines Kind, ale dem kleinen Kind. Samo ein nie ma liczby mnogiej, ale keine, meine i spółka mają i są w pełni oznaczone - dlatego w liczbie mnogiej zawsze jest -en: meine alten Freunde.

To cały system: szesnaście pól mocnych, które w połowie już znasz, reguła pięciu pól i trzy łaty. Nie 48 niezależnych faktów.

Który wyraz uruchamia który wzorzec

O wzorcu decyduje wyraz przed przymiotnikiem, a test jest prosty: czy ten wyraz niesie widoczną końcówkę przypadka? Jeśli tak, wzorzec słaby. Jeśli nie, przymiotnik przejmuje pałeczkę.

Różnica między alle a viele łapie prawie każdego: alle jungen Leute, ale viele junge Leute. alle jest wyrazem typu der z prawdziwą końcówką; viele samo zachowuje się jak przymiotnik w liczbie mnogiej, więc kolejny przymiotnik dostosowuje się do niego mocno.

Jeszcze jeden prezent: przymiotniki po sein, werden i bleiben nie mają żadnej końcówki. Das Haus ist alt. Der Kaffee wird kalt. Tutaj niemiecki jest językiem łatwym - w orzeczniku nigdy nie ma uzgodnienia.

Dwanaście zdań z uzasadnieniem

Zasłoń prawe kolumny i idź w dół. Uzasadnienie liczy się bardziej niż odpowiedź - kto potrafi powiedzieć, który wyraz niesie sygnał, ten generuje końcówkę, zamiast ją przypominać.

Jeśli masz dziewięć lub więcej, nie musisz uczyć się tabeli ponownie - potrzebujesz objętości. Jeśli masz mniej niż sześć, problem jest zwykle wyżej: nie masz pewności, w jakim przypadku stoi zdanie. Napraw to najpierw w bibliotece gramatycznej i wróć.

Co naprawdę automatyzuje końcówki

Nikt nie produkuje poprawnych końcówek, sprawdzając tabelę w środku zdania. Płynni uczący się produkują je, bo słyszeli im letzten Jahr, guten Morgen, ein schöner Tag, mit freundlichen Grüßen i das nächste Mal po kilkaset razy każde, z końcówką już wpieczoną. Tabela jest rusztowaniem na pierwsze trzy tygodnie; usuwa je częstotliwość.

Praktyczny plan nie brzmi więc „wykuj 48 pól”. Brzmi: zrozum raz kształt z góry, a potem karm się klockami, które już zawierają wzorzec - frazami przyimkowymi, stałymi zwrotami, parami przymiotnik-rzeczownik, których faktycznie użyjesz. Po to są kolokacje i dlatego rzeczowniki w trenerze słownictwa przychodzą ze zdaniami przykładowymi, a nie z gołymi tłumaczeniami.

Zacznij od dwudziestu fraz, które powiesz w tym tygodniu

Wybierz dwadzieścia połączeń przymiotnik-rzeczownik z własnego życia - ein neuer Kollege, die letzte Woche, mit dem großen Koffer, kalte Milch - i wrzuć je do powtórek zamiast do zeszytu. Dziesięć minut dziennie przez dwa tygodnie i wybór między -e a -en przestaje być wyborem.

merke.me planuje dokładnie to: frazy z przymiotnikami z nagraniami native speakerów i pełnymi zdaniami, rozłożone tak, że te, na których się potykasz, wracają szybciej. Talie pokrywają A1 do C2, a koszt zobaczysz w cenniku. Jeśli wolisz najpierw jeszcze raz przejść przez wyjaśnienie, w bibliotece gramatycznej są wzorce deklinacji, a w poradniku o przypadkach sygnały, na których się opierają.