verbittert

zgorzkniały, rozgoryczony

Definicja

przymiotnik

Częstotliwość

Ranga #8638

Nach den Enttäuschungen wirkte er verbittert.
Po wszystkich rozczarowaniach sprawiał wrażenie coraz bardziej zgorzkniałego.
Nach den Rückschlägen wirkte er verbittert.
Po wszystkich niepowodzeniach sprawiał wrażenie coraz bardziej zgorzkniałego.
Verbittert zog er sich von allen Freunden .
Ze wzmacniającą się goryczą wycofał się od wszystkich przyjaciół.
Sie sprach verbittert die verlorenen Jahre.
Z goryczą mówiła o straconych latach.
Der verbitterte alte traute niemandem .
Zgorzkniały starzec już nikomu nie ufał.
Lass nicht zu, dass dich die Enttäuschungen verbittert .
Nie pozwalaj rozczarowaniom cię rozkwasić.
Mit verbitterter Miene verließ er den .
Z rozgoryczoną miną opuścił salę.
Verbittert klagte sie die .
Ze złością skarżyła się na niesprawiedliwość.
Jahre des Streits hatten ihn verbittert .
Lata sporów go rozgoryczyły.
Ihr verbittertes verriet alten .
Jej zagorzkniały uśmiech zdradzał stare urazy.