trotzig

buntowniczy, uparty, złośliwy

Definicja

przymiotnik

Znaczenia

  1. 1.buntowniczy
  2. 2.uparty
  3. 3.złośliwy
Częstotliwość
Ranga #8806

Gramatyka

Gramatyka używająca tego słowa

Przykłady

  • Trotzig verschränkte das die Arme.

    Dziecko wyzywająco skrzyżowało ramiona.

  • Trotzig stampfte das mit dem auf.

    Uparcie dziecko tupało nogą.

  • Sie warf ihm einen trotzigen zu.

    Rzuciła mu buntowniczy wzrok.

  • Trotzig weigerte er sich, sich zu .

    Uparcie odmówił przeproszenia.

  • Mit trotziger Miene verließ sie den .

    Z buntowniczą miną opuściła pomieszczenie.

  • Der antwortete trotzig auf jede .

    Chłopiec hardo odpowiadał na każde pytanie.

  • Trotzig hielt sie an ihrer .

    Uparcie trzymała się swojej opinii.

  • Sein trotziges machte nur schlimmer.

    Jego uparte milczenie tylko wszystko pogarszało.

  • Trotzig schob das die Unterlippe .

    Uparcie dziewczyna wysunęła dolną wargę.

  • Auch blieb er trotzig bei seinem Nein.

    Nawet pod presją uparcie trwał przy swoim nie.