trotzig
buntowniczy, uparty, złośliwy
Definicja
przymiotnikZnaczenia
- 1.buntowniczy
- 2.uparty
- 3.złośliwy
Gramatyka
Gramatyka używająca tego słowa
- Biernik absolutny i swobodne okolicznikiAbsoluter Akkusativ und freie Angaben
Przykłady
Trotzig verschränkte das die Arme.
Dziecko wyzywająco skrzyżowało ramiona.
Trotzig stampfte das mit dem auf.
Uparcie dziecko tupało nogą.
Sie warf ihm einen trotzigen zu.
Rzuciła mu buntowniczy wzrok.
Trotzig weigerte er sich, sich zu .
Uparcie odmówił przeproszenia.
Mit trotziger Miene verließ sie den .
Z buntowniczą miną opuściła pomieszczenie.
Der antwortete trotzig auf jede .
Chłopiec hardo odpowiadał na każde pytanie.
Trotzig hielt sie an ihrer .
Uparcie trzymała się swojej opinii.
Sein trotziges machte nur schlimmer.
Jego uparte milczenie tylko wszystko pogarszało.
Trotzig schob das die Unterlippe .
Uparcie dziewczyna wysunęła dolną wargę.
Auch blieb er trotzig bei seinem Nein.
Nawet pod presją uparcie trwał przy swoim nie.