die Demut

Vor der Natur empfand sie tiefe Demut.

Wobec natury odczuwała głęboką pokorę.

Er nahm die Auszeichnung mit großer Demut entgegen.

Przyjął odznaczenie z wielką pokorą.

Wahre Größe zeigt sich oft in der Demut.

Prawdziwa wielkość często przejawia się w pokorze.

Sie sprach mit Demut über ihre Erfolge.

Z pokorą mówiła o swoich sukcesach.

Vor der Schönheit der Berge empfand er tiefe Demut.

Wobec piękna gór odczuwał głęboką pokorę.

Demut bedeutet nicht, sich selbst kleinzumachen.

Pokora nie oznacza umniejszania samego siebie.

In Demut beugte sich der Pilger nieder.

W pokorze pielgrzym pochylił się nisko.

Mit Demut erkannte sie die Grenzen ihres Wissens an.

Z pokorą uznała granice swojej wiedzy.

Aus seinen Worten sprach echte Demut.

Z jego słów biła prawdziwa pokora.

Die Krankheit lehrte ihn Demut.

Choroba nauczyła go pokory.