der Befehl

rozkaz, polecenie, polecenie, rozkaz

Definicja

rzeczownik

Znaczenia

1.rozkaz, polecenie
2.polecenie, rozkaz

Rodzajnik

der

Liczba mnoga

Befehle

Częstotliwość

Ranga #7678

Gramatyka

Gramatyka używająca tego słowa

Przyimek z dopełniaczem 'kraft'Genitivpräposition 'kraft'

Przykłady

Der führte den Befehl aus.
Żołnierz wykonał rozkaz bez wahania.
Der befolgte den Befehl .
Żołnierz natychmiast wykonał rozkaz.
Der gab den Befehl .
Generał wydał rozkaz do ataku.
Ein solcher Befehl ist nicht zu .
Taki rozkaz nie podlega dyskusji.
Der gehorcht jedem Befehl.
Pies słucha każdego polecenia.
Sie weigerte sich, den Befehl auszuführen.
Odmówiła wykonania rozkazu.
Auf Befehl des Chefs blieben länger.
Na rozkaz szefa wszyscy zostali dłużej.
Der wartete auf den nächsten Befehl.
Żołnierz czekał na następny rozkaz.
Mit einem kurzen Befehl startet das .
Krótkim poleceniem uruchamia się program.
Niemand stellte den Befehl .
Nikt nie podważał rozkazu.