Czasowniki zwrotne z celownikiem
Reflexive Verben mit Dativ
Niektóre czasowniki zwrotne używają zaimka zwrotnego w celowniku, często z dodatkowym dopełnieniem w bierniku.
Struktura
Subjekt + Verb + mir/dir/sich (Dativ) + Akkusativobjekt
podmiot + czasownik + mir/dir/sich (celownik) + dopełnienie w bierniku
Szczegóły
- Część mowy
- czasownik
- Rejestr
- standardowy
Wyjaśnienie
Większość czasowników zwrotnych używa zaimka zwrotnego w bierniku (ich wasche mich). Ale niektóre przyjmują zaimek zwrotny w celowniku - zwykle wtedy, gdy w zdaniu jest również osobne dopełnienie w bierniku, takie jak część ciała lub rzecz.
Zaimki zwrotne w celowniku różnią się od tych w bierniku tylko w 1. i 2. osobie liczby pojedynczej:
| biernik | celownik | |
|---|---|---|
| ich | mich | mir |
| du | dich | dir |
| er/sie/es | sich | sich |
| wir | uns | uns |
| ihr | euch | euch |
| sie/Sie | sich | sich |
Przykłady:
- Ich wasche mir die Hände. - Myję (sobie) ręce. (die Hände = dopełnienie w bierniku → zaimek zwrotny w celowniku)
- Kannst du dir das vorstellen? - Czy możesz to sobie wyobrazić?
- Ich putze mir die Zähne. - Myję (sobie) zęby.
Częste błędy. Gdy rzecz/część ciała jest dopełnieniem w bierniku, zaimek "siebie" musi być w celowniku: Ich wasche mir die Hände, a nie Ich wasche mich die Hände. Porównaj Ich wasche mich (po prostu "myję się", biernik, bez innego dopełnienia). Niemiecki używa w tej konstrukcji zaimka zwrotnego w celowniku tam, gdzie polski mówi po prostu "ręce", więc nie tłumacz tego zaimkiem dzierżawczym: jest mir die Hände, a nie meine Hände waschen w tej konstrukcji.
O: Czasowniki zwrotne z celownikiem
Niektóre czasowniki zwrotne używają zaimka zwrotnego w celowniku, często z dodatkowym dopełnieniem w bierniku.
Czasowniki takie jak „sich etwas vorstellen“ lub „sich die Hände waschen“ przyjmują zwrotny zaimek w celowniku (mir/dir/sich) plus dopełnienie w bierniku.
Uwaga
Gdy część ciała lub rzecz jest dopełnieniem w bierniku, zaimek zwrotny stoi w celowniku: 'Ich wasche mir die Hände' (nie 'mich'). Różnią się tylko 1. i 2. osoba liczby pojedynczej (mir/mich, dir/dich); uns, euch i sich są takie same w obu przypadkach.