Integrationskurs: godziny, koszt i egzamin DTZ

Jeśli masz prawo do miejsca, Integrationskurs jest najtańszą uporządkowaną drogą do B1 w Niemczech i nic, co oferuje aplikacja albo prywatna szkoła, nie zbliża się do niego ceną za godzinę. Siedemset godzin lekcyjnych - 600 języka plus 100-godzinny Orientierungskurs - kosztuje przy standardowej stawce około 1600 euro, z czego połowa wraca, jeśli zdasz w ciągu dwóch lat. Po zwrocie wychodzi mniej więcej 1,15 euro za godzinę pracy nauczyciela. Kto pobiera Bürgergeld albo kwalifikuje się jako przypadek szczególny, ma za darmo.

Haczyk tkwi w tym, co kurs produkuje na końcu: DTZ, egzamin skalowany, który wykazuje A2 albo B1. Niemieckie urzędy uznają go w pełni do celów pobytowych i obywatelskich, a do wszystkiego innego jest znacznie mniej użyteczny. DTZ na B1 i Goethe-Zertifikat B1 nie są wymienne, a zły wybór kosztuje Cię później drugą opłatę egzaminacyjną.

Uprawniony, zobowiązany albo żaden z tych

Trzy różne sytuacje prawne są bez przerwy mylone.

Anspruch (uprawnienie) dotyczy większości obywateli państw trzecich, którzy przyjechali niedawno z tytułem pobytowym ważnym dłużej niż rok, a także uznanych uchodźców i późnych przesiedleńców. Składasz wniosek w BAMF albo w Ausländerbehörde i dostajesz Berechtigungsschein. Uprawnienie jest zwykle ważne rok od wystawienia, więc nie zostawiaj go w szufladzie.

Verpflichtung (obowiązek) nakłada się na Ciebie, zwykle przez Ausländerbehörde, gdy nie potrafisz porozumieć się po niemiecku w prostych sprawach, albo przez Jobcenter, gdy pobierasz świadczenia. Odpuszczenie obowiązkowego kursu ma realne skutki: obniżenie świadczeń, grzywna i notatka w aktach, która wróci przy przedłużaniu tytułu albo przy naturalizacji. Kto jest zobowiązany, traci też możliwość cichego robienia czegoś innego.

Żadne z tych dotyczy większości obywateli UE i osób od dawna osiadłych. Nadal możesz złożyć w BAMF wniosek o dopuszczenie (Zulassung) i zwykle zostaniesz przyjęty, jeśli jest miejsce - ale płacisz swój udział i możesz nie dostać zwrotu na tych samych zasadach. Sprawdź własny Bescheid, a nie wpis na forum.

Jak naprawdę wygląda 700 godzin

Kurs językowy to sześć modułów po 100 jednostek lekcyjnych (UE), prowadzących od A1 do B1. Pierwsze trzy (Basissprachkurs) dowożą mniej więcej do A2, kolejne trzy (Aufbausprachkurs) do B1. Potem 100 UE Orientierungskursu o historii, porządku prawnym, instytucjach i codziennym życiu obywatelskim, zakończone testem Leben in Deutschland.

Tempo różni się ogromnie zależnie od dostawcy:

• Pełny etat, 20-25 UE tygodniowo: jakieś siedem do dziewięciu miesięcy na całość.
• Niepełny etat albo wieczorowo, 8-12 UE tygodniowo: spokojnie 18 miesięcy do dwóch lat - co ma znaczenie, bo zegar zwrotu nie czeka.
• Intensivkurs (400 + 100 UE) dla szybko uczących się, Alphabetisierungskurs (do 900 + 100 UE), jeśli najpierw potrzebujesz alfabetu łacińskiego, plus kursy dla kobiet, rodziców i młodzieży.

Jeden szczegół wart zaplanowania: test Leben in Deutschland korzysta z tej samej puli 33 pytań co Einbürgerungstest. Do certyfikatu z kursu potrzebujesz 15 poprawnych odpowiedzi, ale żeby wynik był później uznany jako test do naturalizacji - 17. Celuj w 17, a nie będziesz zdawał dwa razy.

Koszt, zwolnienie i zwrot 50 procent

Kostenbeitrag nalicza się za godzinę lekcyjną - 2,29 euro po podwyżce z 2024 roku, czyli 229 euro za moduł 100 UE i mniej więcej 1603 euro za pełne 700. Płacisz moduł po module, a nie z góry. Stawki rosły w ostatnich latach trzy razy, więc potwierdź aktualną kwotę na stronie BAMF, zanim ułożysz budżet.

Nie płacisz nic, jeśli pobierasz Bürgergeld albo inne świadczenia podstawowe, jeśli BAMF przyzna Ci zwolnienie ze względu na trudną sytuację albo jeśli jesteś Spätaussiedler. Poproś o Befreiung przed startem modułu; wstecznie jest to kłopotliwe. Jest też Fahrtkostenzuschuss, jeśli kurs jest dalej niż trzy kilometry.

Jeśli zapłaciłeś, połowa wpłaty wraca, gdy zdasz DTZ na B1 i test Leben in Deutschland w ciągu dwóch lat od daty na Twoim uprawnieniu - a nie dwóch lat od pierwszej lekcji. Tutaj tracą pieniądze osoby uczące się w trybie wieczorowym. Kurs, który zaczyna się cztery miesiące po wystawieniu Berechtigung i trwa dwadzieścia miesięcy, nie zostawia żadnego marginesu. Złóż wniosek do BAMF z certyfikatem; zwrot to przy obecnych stawkach około 800 euro.

DTZ: format i co znaczy „nie zdać”

Deutsch-Test für Zuwanderer to egzamin skalowany, obejmujący A2 i B1 w jednym podejściu, opracowany przez telc wspólnie z Instytutem Goethego. Nie ma osobnej wersji A2 i B1 - wszyscy piszą to samo, a wynik mówi, gdzie wylądowałeś.

• Hören - jakieś 25 minut: zapowiedzi, wiadomości na poczcie głosowej, krótkie rozmowy.
• Lesen - 45 minut: ogłoszenia, pisma z urzędów, reklamy, krótkie artykuły.
• Schreiben - 30 minut, jedno zadanie, zwykle półformalny list albo mail.
• Sprechen - w parach, około 16 minut plus przygotowanie: przedstawienie się, opis obrazka i opowiedzenie o własnym doświadczeniu, a potem wspólne zaplanowanie czegoś.

Część pisemna i ustna oceniane są osobno, a Twój poziom ogólny to niższy z dwóch. Mocne pisanie przy niepewnym mówieniu daje DTZ na A2 i jest to najczęstsze rozczarowanie w całym systemie. Według sprawozdań BAMF nieco ponad połowa zdających osiąga ogólnie B1; reszta ląduje w większości na A2.

Wynik A2 nie jest niezdaniem w sensie „nic nie dostajesz” - dostajesz certyfikat na A2, co do części celów wystarcza. Czego nie dostajesz, to Zertifikat Integrationskurs, które wymaga B1 w DTZ plus zdanego testu Leben in Deutschland. Jeśli chodziłeś regularnie, możesz wystąpić o jednorazowe powtórzenie do 300 UE i jedno bezpłatne podejście do DTZ. Skorzystaj. Treść DTZ - terminy, reklamacje, rozmowy w pracy, kontakty z urzędami - to dokładnie ten praktyczny język, który w międzyczasie ćwiczy się przez kolokacje, a nie przez pojedyncze słowa.

DTZ czy Goethe B1: to nie jest ten sam certyfikat

Uczciwa rekomendacja: jeśli celem jest pobyt stały albo niemiecki paszport, a i tak siedzisz na kursie, DTZ jest właściwym egzaminem, a dopłata do Goethego to zmarnowane pieniądze. Jeśli możesz pójść na naukę zawodu za granicą, aplikować na uczelnię albo pokazać certyfikat pracodawcy spoza Niemiec, podejdź do Goethe B1 - sama możliwość powtórki modułowej jest warta różnicy. Jakiego poziomu wymaga dziś naturalizacja, łącznie z szybką ścieżką C1, opisujemy w poradniku o poziomie na obywatelstwo.

Jeszcze jeden kompromis wart nazwania: nic w aplikacji nie zastąpi części Sprechen. Mówienie w parze z nieznajomym pod presją czasu jest umiejętnością sali lekcyjnej, a Integrationskurs jest w tym naprawdę dobry. Jeśli masz prawo do miejsca, weź to miejsce.

Czego kurs za Ciebie nie zrobi

Siedemset godzin brzmi ogromnie, dopóki nie podzielisz ich przez sześć modułów. Czas w sali wprowadza słownictwo; nie planuje dwunastu do piętnastu kontaktów, których każde słowo potrzebuje, żeby przetrwać egzamin. Ta część dzieje się między lekcjami albo wcale - i dlatego ludzie z idealną frekwencją piszą listy na poziomie A2.

merke.me prowadzi program A1-C2 w planie powtórek rozłożonych w czasie, z nagraniami native speakerów i zdaniami przykładowymi, więc słowa z Modułu 3 wracają w Module 5, zamiast po cichu znikać. Używaj talii obok kursu, sprawdzaj struktury w bibliotece gramatycznej, gdy nauczyciel idzie szybciej niż Ty, i buduj zasób egzaminacyjny przez /vocab. Piętnaście minut dziennie przez czas trwania kursu to mniej więcej różnica między DTZ na A2 a zwrotem 800 euro. Zobacz cennik - kosztuje ułamek drugiej opłaty egzaminacyjnej.