Goethe B2 i C1: egzaminy, które otwierają pracę i studia

Jeśli potrzebujesz niemieckiego do pracy, do wniosku o uznanie kwalifikacji albo do zezwolenia na pobyt, certyfikatem, który wykonuje robotę, jest B2. Jeśli potrzebujesz niemieckiego, żeby studiować po niemiecku albo wykonywać zawód regulowany, linią do przekroczenia jest C1. Prawie nikt nie potrzebuje obu: wybierz ten, który Twoja instytucja wymienia na piśmie, i zignoruj drugi.

Uczciwy nagłówek dotyczy czasu, a nie egzaminów. Droga z B1 do B2 to największy pojedynczy krok na drabinie ESOKJ - dla większości uczących się mniej więcej 400 do 600 godzin poważnej pracy, więcej niż A1 i A2 razem wzięte. Ludzie, którzy przeszli przez egzamin B1 w pół roku, regularnie spędzają rok na B2 i są tym zszokowani. Zaplanuj to, a reszta jest logistyką.

Kto naprawdę potrzebuje B2, a kto C1

B2 to certyfikat życia zawodowego. To jego żądają najczęściej niemieckie urzędy przy uznawaniu zagranicznych kwalifikacji: pielęgniarstwo i inne zawody medyczne wymagają zwykle ogólnego B2 (często przez branżowy telc Deutsch B1-B2 Pflege), wnioski rzemieślnicze i techniczne proszą o B2 w wielu landach, a B2 daje dodatkowe punkty przy Chancenkarte. Wielu pracodawców w Niemczech traktuje B2 jako nieformalną podłogę dla niemieckojęzycznego zespołu, cokolwiek mówią przepisy wizowe.

C1 to certyfikat odźwiernego. Studia licencjackie i magisterskie prowadzone po niemiecku chcą potwierdzenia na poziomie C1. Lekarze potrzebują ogólnego B2 plus Fachsprachprüfung ustawionej na C1 w języku medycznym. Prawnicy, nauczyciele i psychoterapeuci starający się o niemieckie uprawnienia są w tym samym rejonie. Jeśli celujesz na uczelnię, przeczytaj poradnik o egzaminach uczelnianych, zanim cokolwiek zarezerwujesz u Goethego - C1 często nie jest ani najtańszą, ani najszybszą drogą na studia.

Jeden szczegół praktyczny, który wielu zaskakuje: certyfikaty formalnie nie tracą ważności, ale urzędy wizowe, izby i organy uznające często stosują nieoficjalną zasadę dwóch lat świeżości. Nie zdawaj B2 trzy lata przed tym, kiedy będzie potrzebne.

Czego wymagają egzaminy

Goethe B2 jest modułowy. Cztery moduły - Lesen, Hören, Schreiben, Sprechen - każdy punktowany do 100, każdy wymagający 60 punktów do zdania. Możesz zarezerwować wszystkie cztery na jeden dzień albo rozłożyć je w czasie i możesz powtórzyć pojedynczy niezdany moduł bez ruszania tych zdanych. To najbardziej przyjazna uczącym się cecha całego systemu i zmienia sposób nauki: uderz osobno w swój najsłabszy moduł, zamiast przepychać się średnią.

Ostrzeżenie: format modułowy jest gwarantowany na B2, ale zasady rezerwacji na C1 różnią się między ośrodkami i były już kilkakrotnie zmieniane. Sprawdź na stronie rezerwacji swojego Goethe-Institut, czy C1 jest oferowany jako osobne moduły, czy jako jeden egzamin wszystko albo nic - to całkowicie zmienia koszt oblania jednej sprawności.

Co deskryptory znaczą w praktyce:

• B2 Lesen korzysta z prawdziwego dziennikarstwa, tekstów opinii i dokumentów z pracy. Dopasowujesz argumenty do mówiących i wyłapujesz nastawienie, a nie polujesz na słowo, które pojawia się i w tekście, i w pytaniu.
• B2 Schreiben chce uzasadnionego stanowiska z ustępstwami - zwar ... allerdings, dennoch, sofern - a potem poprawnie zarejestrowanej wiadomości formalnej. Precyzja gramatyczna liczy się mniej niż struktura i rejestr.
• B2 Hören zawiera wielogłosowy materiał radiowy w naturalnym tempie, bez wystudiowanych pauz.
• C1 Schreiben dokłada zadanie poprawkowe: poprawiasz cudzy tekst. Nagradza to precyzyjne panowanie nad spójnikami, Nominalisierung i szykiem, którego większość samouków nigdy nie buduje.
• C1 Sprechen oczekuje, że ustrukturyzujesz krótką prezentację, a potem obronisz ją pod ostrzałem pytań. Sama płynność tego nie uniesie.

Skok z B1 na B2 w liczbach

Oto najjaśniejszy dowód, że B2 to inne zwierzę. Goethe i ÖSD publikują oficjalną listę słów na B1 liczącą około 2400 pozycji. Odpowiednika dla B2 nie ma - bo egzamin zakłada, że poradzisz sobie z każdym autentycznym niemieckim, jaki dostaniesz. Robocze szacunki lokują użyteczne słownictwo B2 w okolicach 5000-6000 słów, a C1 bliżej 8000-10 000.

Zatem między B1 a B2 mniej więcej podwajasz zasób słów, i robisz to bez programu, który mówiłby Ci, które to słowa. Dlatego ten krok wydaje się nie mieć końca: na A2 i B1 uczysz się zdefiniowanej listy, a na B2 budujesz pokrycie języka.

Gramatyka też zmienia charakter. Gramatyka B1 to lista kontrolna, którą da się skończyć. Gramatyka B2 to zestaw nawyków - strona bierna i jej zamienniki, Konjunktiv II do łagodzenia i uprzejmości, konstrukcje z es, Nominalstil oraz zasób spójników, dzięki któremu niemiecka argumentacja brzmi po niemiecku, a nie jak tłumaczenie. C1 dokłada Partizipialattribute, rozbudowane przydawki i formalne rejestry z prozy akademickiej i prawniczej. Nasza biblioteka gramatyczna jest ułożona tak, żebyś mógł ćwiczyć dokładnie te skupiska, zamiast czytać od nowa cały program B1.

Trzecie przesunięcie to łączliwość. Na B2 egzaminator zauważa, że powiedziałeś eine Entscheidung machen zamiast eine Entscheidung treffen. Pojedyncze słowa już nie wystarczają; to kolokacje - czasownik plus rzeczownik, przymiotnik plus przyimek - oddzielają 58 punktów od 72 w module pisemnym.

Goethe, telc, TestDaF: wybierz najtańszy, który jest uznawany

Tutaj marnuje się mnóstwo pieniędzy. Goethe to najbardziej rozpoznawalna marka na świecie, ale wewnątrz Niemiec certyfikat telc na tym samym poziomie jest akceptowany praktycznie przez każdy organ uznający i każdego pracodawcę - za mniej więcej połowę ceny. Jeśli Twój urząd pisze „B2”, a nie „Goethe B2”, weź telc.

Konkretnie o kompromisach. Do rekrutacji na studia TestDaF albo telc C1 Hochschule jest zwykle lepszym zakupem niż Goethe C1 - taniej, pomyślane pod język akademicki, a TestDaF podaje cztery osobne wyniki, więc słabe słuchanie nie topi Twojego czytania. Goethe C1 wygrywa, gdy konkretny pracodawca, izba albo ambasada wymienia go z nazwy, albo gdy zdajesz w kraju, w którym Goethe jest jedynym pewnym ośrodkiem. W pielęgniarstwie i opiece bierz egzamin telc Pflege zamiast ogólnego Goethe B2 - to ten, który urząd uznaje bez zastanowienia.

Gdzie Goethe naprawdę wygrywa: modułowe B2. Jeśli jesteś mocny w trzech sprawnościach i słaby w jednej, zapłacenie 120 euro za powtórkę Schreiben bije zapłacenie 200 euro za cały egzamin telc od nowa. Zrób rachunek dla własnego profilu.

Realistyczny plan od B1

Załóż 400-600 godzin od solidnego B1 do zdanego B2 i kolejne 300-400 godzin od B2 do C1. Przy dziesięciu godzinach tygodniowo to dziewięć do dwunastu miesięcy na poziom. Przy dwudziestu godzinach - kurs intensywny plus praca własna - cztery do sześciu miesięcy. Kto sprzedaje Ci B1 do B2 w osiem tygodni, sprzedaje Ci poprawkę.

Podziel godziny mniej więcej tak:

• Słownictwo, codziennie, bez negocjacji. To jest wąskie gardło i to jest część, którą powtórki rozłożone w czasie rozwiązują naprawdę. Dwadzieścia minut dziennie przez rok to około 120 godzin i zamyka większość luki między 2400 a 6000. Zacznij od naszych talii B2 i C1, a nie od ręcznego budowania list.
• Kontakt z językiem, trzy do pięciu godzin tygodniowo. Deutschlandfunk, Tagesschau in 100 Sekunden, jeden podcast, którego słuchałbyś też we własnym języku. Słuchania na B2 nie da się wkuć w ostatnim miesiącu.
• Pisanie, jeden tekst na czas tygodniowo, poprawiony. Pisanie bez zegara i bez korekty prawie nic nie robi dla wyniku. Jeśli nie masz nauczyciela, pisz przynajmniej na czas i porównuj z wzorcami.
• Mówienie, co tydzień, z człowiekiem. Moduł Sprechen to 15 minut uporządkowanej argumentacji. To moduł, który samoucy oblewają najczęściej, i jedyny, którego nie da się udawać.
• Gramatyka w celowanych zrywach. Nie czytaj podręcznika od deski do deski. Zdiagnozuj trzy struktury, które psują Ci pisanie, i wyćwicz je z biblioteki.

Zarezerwuj egzamin, zanim poczujesz się gotowy. Data w kalendarzu to jedyna rzecz, która zamienia plan nauki w godziny nauki, a przy modułowym B2 ceną jednego słabego modułu jest 120 euro, a nie stracony rok.

Zacznij od słów

Gramatyka potrzebna na B2 mieści się w kilku tygodniach skupionej pracy. Słownictwo nie - to jedyna część wspinaczki, która idzie w czasie kalendarzowym, i część, którą możesz zacząć dziś, niezależnie od terminu egzaminu. Nasz kurs A1-C2 układa to słownictwo w planie powtórek rozłożonych w czasie, z nagraniami native speakerów i zdaniami przykładowymi, żeby słowa trafiały do głowy w tempie, które Twoja pamięć naprawdę uniesie.

Przejrzyj słownictwo i kolokacje, z których będziesz odpytywany, wybierz talię na swoim poziomie i zajrzyj do cennika - a potem ustal datę egzaminu i licz wstecz.