die Tugend

Geduld ist eine Tugend, die man üben muss.

მოთმინება სათნოებაა, რომლის გამომუშავებაც საჭიროა.

Ehrlichkeit gilt als die wichtigste Tugend.

გულწრფელობა ითვლება ყველაზე მნიშვნელოვან სათნოებად.

Bescheidenheit ist in seiner Familie eine hohe Tugend.

მოკრძალება მისი ოჯახისთვის დიდი ღირებულების სათნოებაა.

Aus der Not machte sie eine Tugend.

მან გაჭირვება ღირსებად აქცია.

Tapferkeit war im Mittelalter eine ritterliche Tugend.

სიმამაცე შუა საუკუნეებში რაინდული სათნოება იყო.

Sparsamkeit war für meine Großmutter eine echte Tugend.

მომჭირნეობა ჩემი ბებიისთვის ნამდვილი სათნოება იყო.

Er besitzt die seltene Tugend der Bescheidenheit.

მას გააჩნია თავმდაბლობის იშვიათი სათნოება.