zerstreuen
rozpraszać, rozrzucać, rozwiać
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.rozpraszać
- 2.rozrzucać
- 3.rozwiać
Gramatyka
Przykłady
Der zerstreute die Wolken.
Wiatr rozproszył chmury.
Die zerstreute die wütende .
Policja rozproszyła wściekły tłum.
Ein hilft , meine Sorgen zu zerstreuen.
Spacer pomaga mi rozpraszać moje troski.
Die zerstreute den Morgennebel.
Słońce rozwiało poranną mgłę.
Seine konnte zerstreuen.
Jego wyjaśnienie potrafiło rozproszyć wszystkie wątpliwości.
Der versuchte, die Ängste der Kinder zu zerstreuen.
Nauczyciel próbował rozwiać lęki dzieci.
Die Demonstranten zerstreuten sich, als es zu begann.
Demonstranci rozproszyli się, gdy zaczęło padać.
Der zerstreute die Blätter den .
Wiatr rozproszył liście po podwórku.
Mit guten Argumenten zerstreute sie unsere .
Dobrymi argumentami rozwiała nasze obawy.