wunderlich - znaczenie: dziwny

Definicja

przymiotnik

Częstotliwość

Ranga #13192

Im wurde er wunderlich.
Na starość stał się trochę dziwaczny.
Der alte hat wunderliche Gewohnheiten.
Stary sąsiad ma kilka dziwacznych nawyków.
Es ist schon wunderlich, wie sich gefügt hat.
To zadziwiające, jak wszystko się ułożyło.
Mit den Jahren wurde sie wunderlich.
Latami stawała się coraz bardziej dziwaczna.
Sein wunderliches gab allen auf.
Jego osobliwe zachowanie było dla wszystkich zagadką.
In dem Antiquariat fanden wir die wunderlichsten Bücher.
W tym antykwariacie znaleźliśmy najosobliwsze książki.
Ein wunderlicher Kauz wohnte am der .
Osobliwy osobnik mieszkał na końcu uliczki.
Die nahm einen wunderlichen .
Historia przebiegła dziwnie.
Er hat eine wunderliche , sich auszudrücken.
On ma dziwaczny sposób wyrażania się.
Wunderlich, dass bemerkt haben will.
Dziwne, że nikt nie chce niczego zauważyć.