wortkarg - znaczenie: nieznacznie wypowiadający się

Definicja

przymiotnik

Ihr war ein wortkarger, aber herzlicher .
Jej ojciec był małomównym, ale serdecznym człowiekiem.
Heute ist er wortkarg.
Dzisiaj rano jest niezwykle milczący.
Auf meine Fragen antwortete sie nur wortkarg.
Na moje pytania odpowiadała tylko zdawkowo.
Der wortkarge sagte der ein .
Małomówny kierowca podczas jazdy ledwo odezwał się słowem.
Nach dem wurde er noch wortkarger als .
Po kłótni był jeszcze bardziej milczący niż zwykle.
Sie ist von aus wortkarg.
Z natury jest raczej milcząca.
seiner wortkargen ist er ein guter .
Mimo jego małomówności jest dobrym słuchaczem.
Wortkarg nickte er nur und ging .
Bez słowa skinął głową i wyszedł.
Der alte war ein wortkarger .
Stary chłop był małomównym człowiekiem.
Auf der langen blieben wortkarg.
Podczas długiej podróży oboje byli małomówni.