die Widerrede
sprzeciw, sprzeczność
Definicja
rzeczownikZnaczenia
- 1.sprzeciw
- 2.sprzeczność
Gramatyka
Przykłady
Seine duldete keine Widerrede.
Jego polecenie nie znosiło sprzeciwu.
Er duldete keine Widerrede von seinen Mitarbeitern.
Nie tolerował sprzeciwu od swoich pracowników.
Ohne Widerrede befolgte sie den .
Bez sprzeciwu wykonała polecenie.
Die Kinder gehorchten jede Widerrede.
Dzieci posłuchały bez sprzeciwu.
Seine Widerrede brachte ihm nur ein.
Jego sprzeciw przyniósł mu tylko kłopoty.
Jede Widerrede schien zwecklos.
Każdy sprzeciw wydawał się bezcelowy.
Sie nahm die widerspruchslos , Widerrede.
Ona bez sprzeciwu zaakceptowała krytykę, bez mówienia słowa.
Der erwartete Gehorsam Widerrede.
Szef oczekiwał posłuszeństwa bez sprzeciwu.
aller Widerrede setzte sie ihren .
Mimo całego sprzeciwu przeprowadziła swój plan.
Eine sachliche Widerrede ist .
Rzeczowe sprzeciw jest czasem konieczny.