die Widerrede

sprzeciw, sprzeczność

Definicja

rzeczownik

Znaczenia

  1. 1.sprzeciw
  2. 2.sprzeczność
Rodzajnik
die
Częstotliwość
Ranga #6994

Gramatyka

Przykłady

  • Seine duldete keine Widerrede.

    Jego polecenie nie znosiło sprzeciwu.

  • Er duldete keine Widerrede von seinen Mitarbeitern.

    Nie tolerował sprzeciwu od swoich pracowników.

  • Ohne Widerrede befolgte sie den .

    Bez sprzeciwu wykonała polecenie.

  • Die Kinder gehorchten jede Widerrede.

    Dzieci posłuchały bez sprzeciwu.

  • Seine Widerrede brachte ihm nur ein.

    Jego sprzeciw przyniósł mu tylko kłopoty.

  • Jede Widerrede schien zwecklos.

    Każdy sprzeciw wydawał się bezcelowy.

  • Sie nahm die widerspruchslos , Widerrede.

    Ona bez sprzeciwu zaakceptowała krytykę, bez mówienia słowa.

  • Der erwartete Gehorsam Widerrede.

    Szef oczekiwał posłuszeństwa bez sprzeciwu.

  • aller Widerrede setzte sie ihren .

    Mimo całego sprzeciwu przeprowadziła swój plan.

  • Eine sachliche Widerrede ist .

    Rzeczowe sprzeciw jest czasem konieczny.