wehmütig

tęskny, melancholijny, smutny, przygnębiony

Definicja

przymiotnik

Częstotliwość

Ranga #7896

Wehmütig erinnerte sie sich an die unbeschwerten ihrer .
Z rozrzewnieniem wspominała beztroskie lata swojego dzieciństwa.
Wehmütig blickte sie auf die alten Fotos.
Z rozrzewnieniem patrzyła na stare zdjęcia.
Mit wehmütigem verabschiedete sie die Gäste.
Z tęsknym uśmiechem żegnała gości.
Wehmütig dachte er an seine Studienzeit .
Smutnie myślał wstecz o swoich latach studenckich.
Das alte stimmte uns wehmütig.
Stara piosenka wprawiła nas wszystkich w melancholijny nastrój.
Wehmütig schaute sie dem abfahrenden .
Smutnie patrzyła na odjazd pociągu.
Er erzählte wehmütig von seiner verlorenen .
Opowiadał z nostalgią o swojej utraconej ojczyźnie.
Ein wehmütiges überkam sie .
Sentymentalne uczucie przytłoczyło ją przy pożegnaniu.
Wehmütig betrachteten wir das leere .
Smutnie rozpatrywaliśmy pusty dom rodziców.
Die letzten Sommertage mich ein wehmütig.
Ostatnie dni lata zawsze sprawiają mi trochę melancholii.