vorwerfen
oskarżać, stawić zarzut, wypominać, zarzucać
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.oskarżać, stawić zarzut
- 2.wypominać, zarzucać
Gramatyka
Przykłady
Man kann ihm nicht vorwerfen, dass er sich nicht bemüht hat.
Nie można mu zarzucić, że się nie starał.
Man wirft ihm , gelogen zu haben.
Zarzuca mu się, że kłamał.
Ich will dir vorwerfen.
Nie chcę ci niczego zarzucać.
Sie warf ihm seine Unehrlichkeit .
Postawiła mu zarzut nieuczciwości.
Man kann ihr keinen vorwerfen.
Nie można jej zarzucać żadnego błędu.
Er wirft , zu gekommen zu sein.
Oskarża mnie o przyjście za późno.
Was wirfst du ?
Co mi właściwie wyrzucasz?
Die der Untätigkeit .
Krytycy oskarżają firmę o bezczynność.
Sie warfen der schwere .
Postawili rządowi zarzuty poważnych błędów.
Niemand soll dir das vorwerfen.
Nikt nie powinien ci tego później wytykać.