vorwerfen

oskarżać, stawić zarzut, wypominać, zarzucać

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.oskarżać, stawić zarzut
  2. 2.wypominać, zarzucać
Częstotliwość
Ranga #7805

Gramatyka

Przykłady

  • Man kann ihm nicht vorwerfen, dass er sich nicht bemüht hat.

    Nie można mu zarzucić, że się nie starał.

  • Man wirft ihm , gelogen zu haben.

    Zarzuca mu się, że kłamał.

  • Ich will dir vorwerfen.

    Nie chcę ci niczego zarzucać.

  • Sie warf ihm seine Unehrlichkeit .

    Postawiła mu zarzut nieuczciwości.

  • Man kann ihr keinen vorwerfen.

    Nie można jej zarzucać żadnego błędu.

  • Er wirft , zu gekommen zu sein.

    Oskarża mnie o przyjście za późno.

  • Was wirfst du ?

    Co mi właściwie wyrzucasz?

  • Die der Untätigkeit .

    Krytycy oskarżają firmę o bezczynność.

  • Sie warfen der schwere .

    Postawili rządowi zarzuty poważnych błędów.

  • Niemand soll dir das vorwerfen.

    Nikt nie powinien ci tego później wytykać.