vollenden

dokończyć, ukończyć, zakończyć, dokończyć

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.dokończyć, ukończyć
  2. 2.zakończyć, dokończyć
Częstotliwość
Ranga #11663

Gramatyka

Przykłady

  • Der vollendete das seinem .

    Artysta ukończył dzieło tuż przed śmiercią.

  • Sie vollendet ihr .

    Wkrótce ukończy swoje studia.

  • Er vollendete das in nur einem .

    Ukończył książkę w zaledwie rok.

  • vollendet meine ihr neunzigstes .

    Jutro moja babcia kończy dziewięćdziesiąty rok życia.

  • Wir das vollenden.

    Chcemy ukończyć projekt na czas.

  • Der der wurde vollendet.

    Budowa mostu została wreszcie ukończona.

  • Sie vollendete das mit feinen Pinselstrichen.

    Ukończyła obraz delikatnymi pociągnięciami pędzla.

  • Der konnte die Sinfonie nicht vollenden.

    Kompozytor nie zdołał ukończyć symfonii.

  • Mit diesem vollendete er seine .

    Tym zdaniem zakończył swoje przemówienie.

  • Das wurde seinem vollendet.

    Dzieło ukończono po jego śmierci.