verübeln

wciąż pamiętać, mieć do kimś pretensje, mieć pretensje, urażać się

Definicja

czasownik

Ich kann es ihr nicht verübeln, dass sie diesen Umständen kündigte.
Nie mogę mieć jej za złe, że w tych okolicznościach się zwolniła.
Niemand kann ihm verübeln, dass er sich gewehrt hat.
Nikt nie może mu złość za to, że się bronił.
Sie verübelte ihm die schroffe noch .
Długo miała mu za złe szorstkę uwagę.
Würdest du es verübeln, wenn ich gehe?
Czy mi się nie gniewałbyś, gdybym dzisiaj poszedł wcześniej?
Man den Anwohnern ihren nicht verübeln.
Nie wolno mieć za złe mieszkańcom ich protestu.
Er verübelte ihr, dass sie ihn nicht eingeweiht hatte.
Miał jej za złe, że go nie wtajemniczyła.
Ich verüble dir .
Wcale nie mam ci za złe twojej szczerości.
Wer könnte ihr verübeln, dass sie aufgab?
Kto mógłby jej złościć się na to, że wreszcie się poddała?
Die Kunden verübelten dem die plötzliche .
Klienci złościli się na koncern za nagły wzrost ceny.
Sie verübelte ihm , er sie hatte.
Nie miała mu nic za złe, chociaż ją głęboko zawiódł.