verhallen

zanikać, pozostać niezasluchanym

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.zanikać
  2. 2.pozostać niezasluchanym
Częstotliwość
Ranga #6612

Gramatyka

Przykłady

  • Ihr verhallte ungehört.

    Jej apel niestety przebrzmiał niewysłuchany.

  • Seine verhallte im allgemeinen .

    Jego ostrzeżenie przebrzmiało w ogólnym zgiełku.

  • Die letzten Töne der Orgel verhallten .

    Ostatnie dźwięki organu powoli zanikały.

  • Ihre um verhallte ungehört.

    Twoja prośba o pomoc pozostała bez odpowiedzi.

  • Der verhallte in der des Tals.

    Wołanie ucichło w ciszy doliny.

  • Alle Mahnungen verhallten bei ihm .

    Wszystkie upomnienia przechodziły u niego bez echa.

  • Das verhallte den Felswänden.

    Echo cichło między ścianami skalnymi.

  • Sein verhallte .

    Jego apel o rozsądek przebrzmiał bez echa.

  • Die Schritte verhallten am des Flurs.

    Kroki ucichły na końcu korytarza.

  • Selbst der lauteste verhallte folgenlos.

    Nawet najgłośniejszy protest przebrzmiał bez echa.