verbrämen

upiększać, koloryzować, zamazywać, tuszować

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.upiększać, koloryzować
  2. 2.zamazywać, tuszować
Częstotliwość
Ranga #13175

Gramatyka

Przykłady

  • Er verbrämte die mit höflichen Floskeln.

    Ubrał odmowę w uprzejme frazesy.

  • Er verbrämte seine mit freundlichen Worten.

    Ubrał swoją krytykę w przyjazne słowa.

  • Mit schönen Phrasen verbrämte sie die schlechte .

    Pięknymi frazami upiększył złą nowinę.

  • Man Missstände nicht mit Statistiken verbrämen.

    Nie wolno przykrywać niedociągnięć statystykami.

  • Die wurde in der geschickt verbrämt.

    Porażka została umiejętnie upiększona w prasie.

  • Er verbrämte seine Motive mit edlen Worten.

    Zamaskował swoje prawdziwe motywy szlachetnymi słowami.

  • Sie verbrämte die als großzügiges .

    Ubrała odmowę w słowa hojnej oferty.

  • Solche Beschönigungen verbrämen nur das eigentliche .

    Takie złagodzenia ukrywają jedynie rzeczywisty problem.

  • Der verbrämte die Kürzungen als .

    Polityk upiększał cięcia jako reformę.

  • nicht, deinen mit Ausreden zu verbrämen.

    Nie próbuj ukrywać swojego błędu wymówkami.