verankern

zakotwiczać, mocować, zakorzeniać, ustanawiać

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.zakotwiczać, mocować
  2. 2.zakorzeniać, ustanawiać
Częstotliwość
Ranga #8406

Gramatyka

Przykłady

  • Das ist im verankert.

    Prawo to jest zakotwiczone w ustawie zasadniczej.

  • Dieses ist in der verankert.

    To prawo jest zapisane w konstytucji.

  • Wir sollten dieses in der verankern.

    Powinniśmy mocno zakotwiczać tę zasadę w statucie.

  • Der verankerte das im .

    Rolnik solidnie zakotwiczył namiot w ziemi.

  • Diese Werte sind in der verankert.

    Wartości te stanowią wytyczną naszego działania.

  • Der Gleichheitsgrundsatz ist in der verankert.

    Zasada równości jest zapisana w konstytucji.

  • Man muss das neue im verankern.

    Trzeba zakotwić nową wiedzę w pamięci.

  • Die Boje war mit einer schweren verankert.

    Boja była zakotwiczona ciężkim łańcuchem.

  • Der wurde verankert.

    Ochrona danych została zapisana w ustawie.

  • Solche Gewohnheiten sind zu verankern.

    Takie nawyki są trudne do ponownego zakorzenienia.