urteilen - znaczenie: orzekać, wyrokować

Definicja

czasownik

Częstotliwość

Ranga #9406

Man sollte nicht zu andere urteilen.
Nie należy zbyt szybko oceniać innych.
Das urteilte des Klägers.
Sąd orzekł na korzyść powoda.
Du solltest nicht urteilen, die Fakten zu .
Nie powinieneś osądzać bez znania faktów.
Soweit ich urteilen kann, ist in .
Na ile potrafię ocenić, wszystko jest w porządku.
Die urteilte , aber .
Sędzina orzekła surowo, ale sprawiedliwie.
Man nicht dem ersten urteilen.
Nie wolno oceniać po pierwszym wrażeniu.
Über lässt sich urteilen.
O guście trudno wydawać osądy.
Das wird den urteilen.
Sąd wyda wyrok w tej sprawie w przyszłym tygodniu.
Wer urteilt, sollte Seiten .
Kto osądza, powinien wysłuchać obu stron.
Sie urteilte vorschnell und entschuldigte sich .
Osądziła pochopnie i później przeprosiła.