stumm
niemy, bez głosu, milczący, bezgłośny
Definicja
przymiotnikZnaczenia
- 1.niemy, bez głosu
- 2.milczący, bezgłośny
Gramatyka
Przykłady
Sie blieb den ganzen stumm.
Przez cały wieczór milczała.
Vor war er stumm.
Z przerażenia był całkowicie niemy.
Sie sah mich nur stumm an.
Tylko milcząco na mnie patrzyła.
Das blieb stumm und sagte .
Dziecko milczało i nic nie powiedziało.
Er stellte das auf stumm.
Wyciszył telefon.
Die wurde stumm.
Klasa nagle umilkła.
Aus blieb sie stumm.
Ze strachu milczała.
Er nickte stumm und ging .
Molczą kiwnął głową i wyszedł.
Ein stummer sagte .
Milczący wzrok powiedział wszystko.
Sie hörte stumm zu und weinte.
Słuchała w milczeniu i płakała.