stumm

niemy, bez głosu, milczący, bezgłośny

Definicja

przymiotnik

Znaczenia

  1. 1.niemy, bez głosu
  2. 2.milczący, bezgłośny
Częstotliwość
Ranga #302

Gramatyka

Przykłady

  • Sie blieb den ganzen stumm.

    Przez cały wieczór milczała.

  • Vor war er stumm.

    Z przerażenia był całkowicie niemy.

  • Sie sah mich nur stumm an.

    Tylko milcząco na mnie patrzyła.

  • Das blieb stumm und sagte .

    Dziecko milczało i nic nie powiedziało.

  • Er stellte das auf stumm.

    Wyciszył telefon.

  • Die wurde stumm.

    Klasa nagle umilkła.

  • Aus blieb sie stumm.

    Ze strachu milczała.

  • Er nickte stumm und ging .

    Molczą kiwnął głową i wyszedł.

  • Ein stummer sagte .

    Milczący wzrok powiedział wszystko.

  • Sie hörte stumm zu und weinte.

    Słuchała w milczeniu i płakała.