streitig
sporny, kwestionowany, zaatakowany, podważany
Definicja
przymiotnikZnaczenia
- 1.sporny, kwestionowany
- 2.zaatakowany, podważany
Gramatyka
Przykłady
Sie machten ihm den streitig.
Rywalizowali z nim o tytuł.
Die Erben machten sich das streitig.
Spadkobiercy sprzeczali się o dom.
Zwei Firmen sich den streitig.
Dwie firmy walczą o rynek.
Niemand machte ihr die streitig.
Nikt nie kontestował jej przywództwa.
Der des Grundstücks ist noch streitig.
Własność działki jest jeszcze sporna.
Beide machten sich den streitig.
Obaj gracze walczyli między sobą o zwycięstwo.
Die den Ländern blieb lange streitig.
Granica między krajami długo pozostawała przedmiotem sporów.
Sie machten ihm den ersten streitig.
Zaciekle rywalizowali z nim o pierwsze miejsce.
Der auf das ist streitig.
Roszczenie do spadku jest sporne.
Lange war streitig, das gehört.
Długo sporna była kwestia, kto jest właścicielem obrazu.