strahlen

świecić, błyszczeć, promieniować, świecić radością, emanować, rozprzestrzeniać się

Definicja

czasownik

Częstotliwość

Ranga #7730

Vor strahlte sie das ganze .
Z radości promieniała na całej twarzy.
Die strahlt am .
Słońce świeci na niebie.
Die Sterne strahlen am Nachthimmel.
Gwiazdy świecą jasno na nocnym niebie.
Ihr strahlte .
Jej twarz promieniała szczęściem.
Der geputzte strahlt .
Świeżo umyta podłoga wręcz lśni.
Die strahlte das ganze .
Panna młoda roziała się z radości.
Am strahlt die das .
Rano słońce świeci przez okno.
Der strahlt eine angenehme aus.
Piec emanuje przyjemnym ciepłem.
Die Kinder strahlten der Geschenke.
Dzieci promienowały na widok prezentów.
Sein strahlte aus jedem seiner Worte.
Jego pycha promienowała z każdego jego słowa.