standhalten

opierać się, wytrzymać, wytrzymać, trwać, stawiać opór, bronić się

Definicja

czasownik

Znaczenia

1.opierać się, wytrzymać
2.wytrzymać, trwać
3.stawiać opór, bronić się

Częstotliwość

Ranga #10150

Gramatyka

Przykłady

Das konnte dem standhalten.
Budynek zdołał oprzeć się burzy.
Die konnte dem standhalten.
Mur wytrzymał ciśnienie.
Er hielt der stand.
Dzielnie stawił czoło krytyce.
Das hielt dem nicht stand.
Lód nie wytrzymał ciężaru.
Die hält auch starkem stand.
Most wytrzymuje silny wiatr.
Sie hielt dem lange stand.
Długo wytrzymywała stres.
Kann das der standhalten?
Czy materiał wytrzyma wysoką temperaturę?
Das hielt dem stand.
Zespół wytrzymał atak.
Seine Argumente hielten der stand.
Jego argumenty wytrzymały weryfikację.
Das alte hielt den Wellen stand.
Stara łódź stawiła czoła falom.