die Seelenruhe

spokój, równowaga, doskonały spokój

Definicja

rzeczownik

Rodzajnik

die

Częstotliwość

Ranga #13217

Mit stoischer Seelenruhe ertrug er den .
Ze stoickim spokojem znosił hałas.
In aller Seelenruhe packte sie ihre Sachen .
W zupełnym spokoju spakowała swoje rzeczy.
des Lärms bewahrte er eine bemerkenswerte Seelenruhe.
Mimo hałasu zachował godną uwagi spokój ducha.
Mit stoischer Seelenruhe ertrug sie die .
Ze stoickim spokojem ducha znosiła krytykę.
Nichts brachte ihn aus seiner Seelenruhe.
Nic nie wyrywało go z jego spokoju duszy.
Die Meditation schenkte ihr eine tiefe Seelenruhe.
Medytacja obdarzyła ją głębokim spokojem ducha.
Mit der Seelenruhe eines Weisen beantwortete er jede .
Ze spokojem mędrca odpowiadał na każde pytanie.
Er aß sein in völliger Seelenruhe, als sei .
On zjadł swój chleb w zupełnym spokoju, jakby nic się nie stało.
Ihre Seelenruhe wirkte auf die Aufgeregten .
Jej wewnętrzny spokój działał na podekscytowanych wręcz zaraźliwie.
Selten habe ich jemanden mit solcher Seelenruhe erlebt.
Rzadko spotkałem kogoś o takim wewnętrznym spokoju.