rumpeln - znaczenie: grzmocić

Definicja

czasownik

Der alte rumpelte das Kopfsteinpflaster.
Stary samochód turkotał po bruku.
Der rumpelte den unebenen Feldweg.
Ciężarówka podskakiwała na nierównej polnej drodze.
In der rumpelte ein nahendes .
W oddali zbliżająca się burza huczała.
Die rumpelte die Pflastersteine.
Taczka toczyła się po kostce brukowej.
Nachts rumpelte ein an unserem .
Nocą pociąg bębnił obok naszego domu.
Der rumpelte die .
Walizka z łoskotem stoczyła się po schodach.
Es rumpelte , als der das Schlagloch fuhr.
Głośno zadudniło, gdy autobus przejechał przez dziurę.
Die Bowlingkugel rumpelte die .
Kula do kręgli toczyła się po torze.
Im alten Gemäuer rumpelte es .
W starych murach coś tajemniczo dudniło.
Der rumpelte den Acker.
Traktor powoli turkotał po polu.