die Rechtskraft

moc prawna, prawomocność wyroku

Definicja

rzeczownik

Znaczenia

  1. 1.moc prawna
  2. 2.prawomocność wyroku
Rodzajnik
die

Gramatyka

Przykłady

  • Mit der Widerspruchsfrist erwächst der in Rechtskraft.

    Z upływem terminu na wniesienie sprzeciwu decyzja staje się prawomocna.

  • Das erlangte der Rechtskraft.

    Wyrok uprawomocnił się po upływie terminu.

  • Mit der Rechtskraft ist eine nicht .

    Po uprawomocnieniu zaskarżenie nie jest już możliwe.

  • Der erwächst in Rechtskraft, die abläuft.

    Decyzja staje się prawomocna, gdy tylko upłynie termin.

  • Erst mit Rechtskraft die vollstreckt .

    Dopiero po uprawomocnieniu się kara może być wykonana.

  • Gegen ein in Rechtskraft erwachsenes hilft nur die .

    Przeciwko wyrokowi nabratemu mocy prawnej pomaga tylko wznowienie.

  • Die Rechtskraft tritt mit dem Verstreichen der Berufungsfrist ein.

    Prawomocność wchodzi w życie po upływie okresu apelacyjnego.

  • Bis Rechtskraft gilt die Unschuldsvermutung.

    Do uprawomocnienia się obowiązuje domniemanie niewinności.

  • Die wartete die Rechtskraft des Bescheids ab.

    Urząd czekał na uprawomocnienie się decyzji.

  • Nach der Berufungsfrist erlangte das Rechtskraft.

    Po upływie terminu apelacji wyrok nabrał mocy prawnej.