poltern - znaczenie: hałasować

Definicja

czasownik

Wütend polterte er die .
Wściekły z tupotem wbiegł po schodach.
Die Kinder polterten die .
Dzieci głośno tupotały po schodach w dół.
Wütend polterte der das .
Gniewnie szef hałasował przez biuro.
Etwas polterte in der im .
Coś trzaskało w środku nocy na poddaszu.
Er polterte die neuen Vorschriften.
On buntował się przeciwko nowym przepisom.
Der schwere polterte das Kopfsteinpflaster.
Ciężka ciężarówka dudniła po bruku.
Mit lauter polterte er seine Forderungen .
Głośnym głosem wyrzucał swoje żądania.
Die polterten die hinab.
Meble łomotały po schodach podczas przeprowadzki.
Vor der wird gepoltert.
Przed ślubem tradycyjnie tłucze się porcelanę na szczęście.
Er polterte so , dass die Nachbarn aufwachten.
On tak hałasował, że sąsiedzi się obudzili.