murmeln

mamrotać, mruczeć

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.mamrotać
  2. 2.mruczeć

Gramatyka

Przykłady

  • Verlegen murmelte er eine .

    Zażenowany wymamrotał przeprosiny.

  • Verlegen murmelte sie ein unverständliche Worte.

    Zakłopotana murmotała kilka niezrozumiałych słów.

  • Der alte murmelt sich .

    Stary mężczyzna ciągle mamrocze pod nosem.

  • Halb im murmelte er Namen.

    Półsennie wymamrotał moje imię.

  • Die murmelte , als die begann.

    Tłum mamrotał niezadowolony, gdy zaczęła się mowa.

  • Er murmelte einen den Zähnen.

    Mruczał przekleństwo między zęby.

  • Leise murmelnd betete die ihren Rosenkranz.

    Babcia cicho mrumlała swoją różaniec.

  • Der murmelte das .

    Strumień spokojnie szemrał przez dolinę.

  • Statt zu , murmelte er nur Unverständliches.

    Zamiast odpowiedzieć, tylko mamrotał coś niezrozumiałego.

  • Im murmelte das erwartungsvoll.

    W sali publiczność mamrotała w oczekiwaniu.