matschen

robić burdel, miąć

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.robić burdel
  2. 2.miąć

Gramatyka

Przykłady

  • Die Kinder matschen im Sandkasten.

    Dzieci z zachwytem babrzą się w piaskownicy.

  • Nach dem matschen die Kinder in den Pfützen.

    Po deszczu dzieci wesoło się pluskają w kałużach.

  • Wer den Brei zu lange rührt, matscht ihn nur .

    Kto zupę zbyt długo miesza, tylko ja niepotrzebnie rozmięcza.

  • Im aufgeweichten Acker matschte das schwere unaufhörlich.

    Na namoczonym polu ciężki sprzęt utykał bez przerwy.

  • Sie matschten den überreifen zu Brei.

    Niechcący rozgnietli przejrzałą brzoskwinię na miazgę.

  • Lass die Kleinen mit dem Lehm matschen, das fördert die Sinne.

    Pozwól małym dzieci się bawić gliną, to rozwija zmysły.

  • Die durchgeweichten Tomaten matschten seinen Fingern.

    Przeniczone pomidory rozmięczały się między jego palcami.

  • Auf dem aufgetauten matschte es bei jedem .

    Na rozmarzniętej ścieżce przy każdym kroku nieprzyjemnie chlupotało błoto.

  • Beim Backen matschten die Kinder den genüsslich .

    Podczas pieczenia dzieci z rozkoszą ugniatały ciasto.

  • Er warnte, dass die Beeren im matschen würden.

    Ostrzegł, że dojrzałe jagody w koszyku szybko się będą miażdżyć.