konzedieren

przyznać, ustąpić, przyznać, udzielić

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.przyznać, ustąpić
  2. 2.przyznać, udzielić
Częstotliwość
Ranga #10962

Gramatyka

Przykłady

  • Selbst die mussten konzedieren, dass der aufging.

    Nawet krytycy musieli przyznać, że plan się powiódł.

  • Schließlich musste er konzedieren, dass sie hatte.

    Wreszcie musiał przyznać, że miała rację.

  • Auch wohlwollende konzedieren dem Schwächen.

    Nawet życzliwi czytelnicy przyznają, że książka ma kilka słabości.

  • Man wird ihm konzedieren , dass die originell ist.

    Trzeba będzie przyznać mu, że pomysł jest oryginalny.

  • Gerne konzediere ich, dass meine war.

    Chętnie przyznałbym, że moja pierwotna ocena była błędna.

  • Die konzedierte den Streikenden höhere Löhne.

    Dyrekcja przyznała strajkującym wyższe płace.

  • Selbst seine konzedierten ihm außergewöhnliches .

    Nawet jego przeciwnicy przyznawali mu niezwykły talent.

  • Sie konzedierte zähneknirschend, dass der funktioniert hatte.

    Zgodziewała się z żółciami, że plan zadziałał.

  • Ohne weiteres lässt sich konzedieren, dass wurden.

    Bez trudności można przyznać, że popełniono błędy.

  • Der konzedierte dem ein feines für .

    Krytyk przyznał reżyserowi wyczucie atmosfery.