konzedieren
przyznać, ustąpić, przyznać, udzielić
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.przyznać, ustąpić
- 2.przyznać, udzielić
Gramatyka
Przykłady
Selbst die mussten konzedieren, dass der aufging.
Nawet krytycy musieli przyznać, że plan się powiódł.
Schließlich musste er konzedieren, dass sie hatte.
Wreszcie musiał przyznać, że miała rację.
Auch wohlwollende konzedieren dem Schwächen.
Nawet życzliwi czytelnicy przyznają, że książka ma kilka słabości.
Man wird ihm konzedieren , dass die originell ist.
Trzeba będzie przyznać mu, że pomysł jest oryginalny.
Gerne konzediere ich, dass meine war.
Chętnie przyznałbym, że moja pierwotna ocena była błędna.
Die konzedierte den Streikenden höhere Löhne.
Dyrekcja przyznała strajkującym wyższe płace.
Selbst seine konzedierten ihm außergewöhnliches .
Nawet jego przeciwnicy przyznawali mu niezwykły talent.
Sie konzedierte zähneknirschend, dass der funktioniert hatte.
Zgodziewała się z żółciami, że plan zadziałał.
Ohne weiteres lässt sich konzedieren, dass wurden.
Bez trudności można przyznać, że popełniono błędy.
Der konzedierte dem ein feines für .
Krytyk przyznał reżyserowi wyczucie atmosfery.