konfrontieren

stawiać czoło, konfrontować

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.stawiać czoło, konfrontować
Częstotliwość
Ranga #11667

Gramatyka

Przykłady

  • Sie wurde mit den Vorwürfen konfrontiert.

    Skonfrontowano ją z zarzutami.

  • Ich konfrontiere ihn mit der .

    Konfrontuję go z prawdą.

  • Der konfrontierte den mit Fragen.

    Reporter zasypał ministra pytaniami.

  • Sie wagte es, ihren zu konfrontieren.

    Odważyła się skonfrontować swoją szefową.

  • Man konfrontierte den Verdächtigen mit Beweisen.

    Podejrzanego skonfrontowano z dowodami.

  • Das konfrontiert uns mit vielen Problemen.

    Życie stawia nas wobec wielu problemów.

  • Er wollte sie nicht mit der konfrontieren.

    Nie chciał stawić jej czoła z prawdą.

  • Die konfrontierte den mit seinem .

    Nauczycielka skonfrontowała ucznia z jego błędem.

  • Wir uns mit der konfrontieren.

    Musimy skonfrontować się z rzeczywistością.

  • Sie konfrontierten ihn mit den Vorwürfen.

    Konfrontowali go z oskarżeniami.