knallen

grzmotać, hukaćć, trzasnąć, zatrzasnąć, pękać, wybuchać

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.grzmotać, hukaćć
  2. 2.trzasnąć, zatrzasnąć
  3. 3.pękać, wybuchać
Częstotliwość
Ranga #487

Gramatyka

Przykłady

  • Die knallt bei jedem Windstoß.

    Drzwi trzaskają przy każdym podmuchu wiatru.

  • Die knallt .

    Drzwi głośno trzaskają do zamka.

  • Die Luftballons knallen, wenn sie .

    Balony przybliżają się, gdy pękają.

  • Er knallte das auf den .

    Huknął na niego książką na stół.

  • Draußen knallt es wie .

    Na zewnątrz huczy jak fajerwerki.

  • Plötzlich knallte ein .

    Nagle rozległ się strzał.

  • die nicht so!

    Nie trzaskaj drzwiami!

  • Der Korken knallte aus der .

    Korek wystrzelił z butelki.

  • Die knallten im .

    Okna trzaskały w burzy.

  • Es hat geknallt und erschraken.

    Było głośne trzaskanie i wszyscy się przerazili.